«Ένα παιδί μετράει τα πλάνα» είναι ο τίτλος της αυτοβιογραφίας του Βασίλη Καΐλα, του ηθοποιού που έγραψε ιστορία ως παιδί–θαύμα του ελληνικού κινηματογράφου.

Ο ίδιος έχει συμμετάσχει σε δεκάδες ταινίες, παίζοντας μαζί με όλους τους μεγάλους πρωταγωνιστές, όπως η Αλίκη Βουγιουκλάκη, η Γεωργία Βασιλειάδου, ο Θανάσης Βέγγος, ο Νίκος Ξανθόπουλος και η Μάρθα Βούρτση. Μετρά 117 συμμετοχές σε ταινίες, κάποιες εκ των οποίων είναι η «Μανταλένα», «Η Αλίκη στο Ναυτικό», «Πολυτεχνίτης και Ερημοσπίτης» και η «Κυρά μας η Μαμή».

Ο γνωστός ηθοποιός μέσω του βιβλίου του κάνει ένα ταξίδι στα χρόνια του ελληνικού κινηματογράφου, μέσα από εξιστορήσεις, φωτογραφίες και αφίσες, αποκόμματα από εφημερίδες, όλα από το προσωπικό του αρχείο.

«Σαν ένα παιδί μετράω τα πλάνα... Μια φορά κι ένα νερό, όλα ξεκίνησαν από ένα "Μεγάλο Ψέμα", ένα ψεύτικο, περίεργο χαστούκι στο μάγουλο του κυρ-Γιάννη και ο μικρός Βασιλάκης έκλαψε. Το μικρό αδερφάκι της Μανταλένας, αλλά και της Λαφίνας. Ύστερα, έγινα αγωγιάτης της "Αλίκης στο Ναυτικό", ο μικρός Αργύρης με την Βασιλειάδου Κυρα-Μαμή. Έπειτα, έγινα Λουστράκος, Εμποράκος, ένας "Πολυτεχνίτης και Ερημοσπίτης". Έψαχνα για λίγη "Στοργή τα Μεσάνυχτα" στη Βίλλα Νέλλη, μαζί με τον Βέγγο, τον "Τρελό Καμικάζι".

Με την Γκέλυ Μαυροπούλου ήμασταν "Κατατρεγμένοι της Μοίρας" και με την ¶ντζελα Ζήλεια το "Κορίτσι του Πόνου", κλάψαμε μαζί με τον Νίκο Ξανθόπουλο και την Μάρθα Βούρτση, γιατί "Κάποτε Κλαίνε και οι Δυνατοί". Παρακολούθησα την "Ξεριζωμένη Γενιά" κι έκανα "Πέτρα την Καρδιά μου" κι έζησα "Ταπεινός και Καταφρονεμένος" ένα "Όνειρο Απατηλό" με την "Οικογένεια Χωραφά". Τέλος, πήρα το πτυχίο μου "Από το Δάσκαλό μου με Αγάπη". Πάντα ένας "Αγώνας χωρίς Τέλος". Σαν "Ταξιδιώτης Χωρίς Αποσκευές", με "Ένα Καπέλο γεμάτο Βροχή" είδα τον "Μάγο του Οζ" να μαγεύει παιδικές ψυχές και το "Όνειρο του Σκιάχτρου" ήταν να ζήσει τις "Περιπέτειες του Τζιτζιρή". Πότε με τον Μπρεχτ, πότε με τον Σαίξπηρ, τον Ιονέσκο, τον Γκαίτε, τον Στάινμπεκ, τον Τέννεση Ουίλιαμς ή με τον Αριστοφάνη περιπλανήθηκα στα μονοπάτια του νου και της ψυχής και λούστηκα στα φώτα της ράμπας.

Ήρθα και συνομίλησα με τον Παλαμά στα κανάλια της ΕΡΤ, πριν ανοίξω την πόρτα του studio και δώσω τη φωνή μου σε αγαπημένους παιδικούς ήρωες. Είναι αλήθεια πως δεν πρόλαβα να παίξω σαν παιδί. Όμως, η ζωή μ' αντάμειψε μ' έναν πλούτο ανέλπιστο, αφού γνώρισα τη σύντροφο της ζωής μου».