Φιλοκτήτης του Σοφοκλή
Τα Θεατρικά Δρώμενα «ΙΑΣΜΟΣ» θα παρουσιάσουν το Καλοκαίρι του 2022 την τραγωδία του Σοφοκλή «Φιλοκτήτης» σε επιλεγμένα θέατρα και Φεστιβάλ της Ελλάδας της Κύπρου.
Δημοσίευση 19/7/2022 | 12:47
Ωρα προσέλευσης: 20:30
Διάρκεια: 30 λεπτά
από 10 ευρώ
ΑΓΟΡΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟΥ
Ωρα προσέλευσης: 21:30
Διάρκεια: -30 λεπτά
από 21 ευρώ
ΑΓΟΡΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟΥ
Καλοκαίρι 2022«Ο Τοξότης γίνεται πεφωτισμένος όταν στοχεύει με τα βέλη του όχι έναν εξωτερικό στόχο, αλλά τον εαυτό του».
«Το Ζεν και η Τέχνη της Τοξοβολίας», Herrigel Eugen
Τα Θεατρικά Δρώμενα «ΙΑΣΜΟΣ» θα παρουσιάσουν το Καλοκαίρι του 2022 την τραγωδία του Σοφοκλή «Φιλοκτήτης» σε επιλεγμένα θέατρα και Φεστιβάλ της Ελλάδας & της Κύπρου. Τον απαιτητικό ρόλο του πληγωμένου ομώνυμου ήρωα ερμηνεύει ο Τάσος Νούσιας, αυτόν του φιλόδοξου Νεοπτόλεμου αναλαμβάνει ο ανερχόμενος Γιώργος Αμούτζας, ενώ στον ρόλο-πρόκληση του πολυμήχανου Οδυσσέα βρίσκουμε την Μαρία Πρωτόπαππα. Μαζί τους ένας 6μελής χορός ταλαντούχων ηθοποιών.
Πρεμιέρα
19 Ιουνίου
Θέατρο Δάσους, Θεσσαλονίκη
Η Μαρλένε Καμίνσκι σκηνοθετεί το έργο σε μετάφραση του Γιώργου Μπλάνα. Την πρωτότυπη μουσική σύνθεση των ηχοτοπίων υπογράφει ο Constantine Skourlis. Στις συνθέσεις του μάλιστα χρησιμοποιεί ένα από τα δύο Halldorobass (έγχορδο μουσικό όργανο ανάδρασης) που υπάρχουν στον κόσμο. Υπεύθυνη για την μουσική διδασκαλία του χορού και την πρωτότυπη μουσική σύνθεση η Ευαγγελία Βελλή-Κοσμά. Στο νησί της Λήμνου μάς μεταφέρει με τα σκηνικά του ο Γιώργος Γεωργίου και με τους φωτισμούς της η Αλίκη Δανέζη-Knutsen, ενώ τα κοστούμια επιμελείται ο Γιάννης Μετσικώφ.
Πλοκή: Ο Φιλοκτήτης, εγκαταλελειμμένος στην ακατοίκητη Λήμνο λόγω της αγιάτρευτης πληγής του, έρχεται αντιμέτωπος με τους συντρόφους του δέκα χρόνια μετά, όταν επιχειρούν με δόλο να του αποσπάσουν το ανίκητο τόξο του Ηρακλή, καθώς χωρίς αυτό είναι αδύνατη η άλωση της Τροίας, σύμφωνα με τον χρησμό του μάντη Έλενου. Το σχέδιο οργανώνει ο Οδυσσέας και αναλαμβάνει να το φέρει εις πέρας ο ιδεαλιστής Νεοπτόλεμος.
Δεν υπάρχει εναλλακτικό σχέδιο και η έξοδος από το νησί μοιάζει αδύνατη, εκτός και αν οι τρεις ήρωες μοιραστούν τα μυστικά και τις ιστορίες τους, και ρίξουν φως στις σκιές του παρελθόντος και του παρόντος.
Μια τραγωδία για τον ανθρώπινο πόνο και την εγκατάλειψη, τη σχέση ατομικής συνείδησης και πολιτικής, την προσωπική τιμή και το καθήκον.
Ο Σοφοκλής στον «Φιλοκτήτη» δραματοποιεί ένα επεισόδιο από τον Τρωικό Κύκλο, σύμφωνα με το οποίο ο Οδυσσέας και ο νεαρός Νεοπτόλεμος στέλνονται από τον Αχαϊκό στρατό στη Λήμνο για να φέρουν τον διάσημο τοξότη Φιλοκτήτη στην Τροία. Ο Φιλοκτήτης είχε εγκαταλειφθεί στο νησί πριν από 10 χρόνια εξαιτίας μιας ειδεχθούς πληγής που προκλήθηκε από δάγκωμα φιδιού. Τώρα όμως οι Αχαιοί μαθαίνουν πως σύμφωνα με μια προφητεία, εκείνος και το θεϊκό του τόξο είναι απαραίτητοι για την άλωση της Τροίας. Ο Οδυσσέας έχει ένα σχέδιο, αλλά η επιτυχία του εξαρτάται μόνο από τον Νεοπτόλεμο. Πρόκειται για ένα τολμηρό σχέδιο, με σοβαρές πιθανότητες να αποτύχει. Ωστόσο, η αποτυχία δεν αποτελεί επιλογή, καθώς για τους τρεις άνδρες και τους ναύτες του Νεοπτόλεμου δεν υπάρχει διαφυγή από το έρημο νησί πριν η αποστολή - μια αποστολή που επιτάσσει η μοίρα- εκπληρωθεί.
Γεμάτο συμβολισμούς και μια μεταφυσική φόρτιση, ο «Φιλοκτήτης» είναι από τα τελευταία και πιο πολυεπίπεδα έργα του Σοφοκλή. Εξερευνά με τρόπο εντυπωσιακό τα ηθικά όρια στην επιδίωξη του οφέλους, της αριστείας και της δόξας. Σε ένα βαθύτερο επίπεδο, αγγίζει το ζήτημα της υποχρέωσης του ανθρώπου απέναντι σε μια θεϊκή βούληση και στην ίδια του τη μοίρα, ενώ μελετά διεξοδικά τον σωματικό και συναισθηματικό πόνο και την συσχέτισή τους με το μυαλό και το πνεύμα.
Σκηνοθετικό σημείωμα
«Στον Φιλοκτήτη υπάρχουν τα προφανή ζητήματα της προσωπικής ηθικής ενάντια στην υποχρέωση προς μια εξουσία, καθώς και η εξερεύνηση του πόνου. Ωστόσο, αυτό που μου κέντρισε περισσότερο το ενδιαφέρον ήταν τα μυθικά στοιχεία και τα σύμβολα του τόξου, της σπηλιάς, του φιδιού, ο περιβάλλοντας χώρος-τα κύματα και οι βράχοι, και το πώς αυτά επιδρούν στον ιστό της ιστορίας και των χαρακτήρων της. Ο απώτερος στόχος μου δεν είναι μόνο να δώσω τροφή για σκέψη, αλλά και τροφή για την ψυχή. Οι άνθρωποι του 21ου αιώνα όλη μέρα χρησιμοποιούν ακατάπαυστα το μυαλό τους, στη δουλειά, στο διαδίκτυο, στις πάσης φύσεως υποχρεώσεις και προβλήματα. Αισθάνομαι, λοιπόν, την ανάγκη να πω μια ιστορία με τέτοιο τρόπο ώστε το κάλλος και το πνεύμα της να αναδυθούν στην επιφάνεια. Και δεν εννοώ την ευχάριστη ή την εύκολη ομορφιά, αλλά το κάλλος που βρίσκεται στην πάλη, στο άγριο, στα πιο σκοτεινά συναισθήματα. Το είδος εκείνης της ομορφιάς και της υπέρβασης που μπορεί να εμφανιστεί στις πιο τρομακτικές στιγμές».
Μαρλέν Καμίνσκυ
