Η Κοκκινοσκουφίτσα διασχίζει το δάσος των παραμυθιών. Στον δρόμο της συναντά ψάρια που πετούν, έναν κυνηγό δάσκαλο του καράτε, κούκλες που φορούν μάσκες, αλλά κι έναν λύκο χορευτή! Δεν πειράζει που φοβάται. Ξέρει, ότι αν καταλάβει τον φόβο της και τον αγκαλιάσει, αυτός θα υποχωρήσει. Μαθαίνει σιγά σιγά ότι μέσα από την επαφή της με όλους τους ήρωες του παραμυθιού, ακόμα και με τον “κακό” λύκο, θα προχωρήσει πιο ώριμη στον δρόμο της ενηλικίωσης. Αρκεί να πιστέψει στον εαυτό της. Άλλωστε, πόσο κακός είναι, αλήθεια, ο λύκος (που κρύβεται μέσα μας); Συνοδοιπόροι σε αυτό της το ταξίδι οι μικροί θεατές, που συμμετέχουν ενεργά σε όλη τη διάρκεια της παράστασης, βοηθώντας τη μικρή ηρωίδα να αποφύγει τις κακοτοπιές και να ανακαλύψει το αληθινό νόημα της διαδρομής της. Μονάχα η ελπίδα για το μέλλον μπορεί να τη στηρίξει στις αντιξοότητες που συναντά. Και τα μικρά παιδιά είναι πάντα οι καλύτεροι πρεσβευτές της. 

Μέσα σε κάθε παραμύθι ζει μια ερώτηση. Και οι ερωτήσεις που παραμένουν διαχρονικές, σηματοδοτούν και την αξία των παραμυθιών που τις έθεσαν. Το παραμύθι της Κοκκινοσκουφίτσας έχει τις ρίζες της σε ευρωπαϊκά λαϊκά παραμύθια της Βόρειας και Κεντρικής Ευρώπης. Υπολογίζεται ότι συναντώνται τουλάχιστον 70 παραλλαγές της ιστορίας ανά τον κόσμο. Με αναφορές στον Σαρλ Περρώ, τους  αδερφούς Γκριμ, τον ιστορικό Άντριου Λάνγκ, τον συγγραφέα Έγκμπερτ της Λιέγης, η Κοκκινοσκουφίτσα με τα άγρια φύλλα, σε απόδοση και σκηνοθεσία Έλενας Μαυρίδου,  είναι μια παράσταση με πρωταγωνιστές τις θεατρικές μάσκες και τις μαριονέτες. Τρεις ηθοποιοί επί σκηνής ενσαρκώνουν όλους τους ήρωες του παραμυθιού, ενώ όλοι μαζί σαν κουκλοπαίχτες ερμηνεύουν την Κοκκινοσκουφίτσα, καθώς χειρίζονται μια μεγάλη κούκλα τύπου Bunraku. Μέσα από τη ζωντανή αφήγηση, η παράσταση έρχεται να εμπνεύσει μικρούς και μεγάλους, παρουσιάζοντας μια μικρογραφία της ζωής ενός ανθρώπου, βοηθώντας τα μικρά παιδιά να ξεπεράσουν τους φόβους τους αναγνωρίζοντάς τους. Ενθαρρύνοντάς τα να πορεύονται με ελπίδα και να ανακαλύπτουν διαρκώς τον εαυτό τους με πίστη και αγάπη.