Τα παιδιά είναι το μέλλον μας, το λευκό περιστέρι της ελπίδας και άλλα τέτοια. Υπάρχουν όμως, και ορισμένες περιπτώσεις που τα παιδιά, δεν είναι όσο αγγαλικά πιστεύουμε.

Ο Jesse Pomeroy ήταν 14 ετών όταν συνελήφθη το 1874 για τον φρικτό φόνο ενός τετράχρονου αγοριού. Γρήγορα οι εφημερίδες της εποχής του έδωσαν το όνομα του «The Boston Boy Fiend». Το φρικτό «ταξίδι» των δολοφονιών του είχε ξεκινήσει τρία χρόνια νωρίτερα, όταν βασάνισε σeξουαλικά άλλα 7 νεαρά αγόρια.

Για αυτά του τα εγκλήματα, ο Pomeroy καταδικάστηκε σε μια επιμορφωτική και μεταρρυθμιστική «φυλακή» για παιδιά, αλλά αφέθηκε πρόωρα ελεύθερος.

Όταν βγήκε από τη «φυλακή» ο Pomeroy συνέχισε τις εγκληματικές του πράξεις. Λίγες μέρες μετά την αποφυλάκισή του, ακρωτηρίασε και σκότωσε ένα 10χρονο κορίτσι, που μπήκε στο κατάστημα της μητέρας του. Ένα μήνα αργότερα, απήγαγε τον 4χρονο Horace Mullen, τον πήγε σε έναν βάλτο έξω από την πόλη και τον χαστούκιζε ​​με ένα μαχαίρι και παραλίγο να τον αποκεφαλίσει.

Λόγω της περίεργης εμφάνισής του (είχε ένα λευκό μάτι) και της προηγούμενης απεχθούς συμπεριφοράς του, οι αστυνομικές αρχές τον παρακολουθούσαν στενά. Όταν του έδειξαν το μαχαιρωμένο πρόσωπο του Mullen και τον ρώτησαν αν ήταν υπαίτιος για αυτό, εκείνος απάντησε αδιάφορα:

«Υποθέτω ότι το έκανα»

Στη συνέχεια το 10χρονο κορίτσι βρέθηκε θαμμένο στο κελάρι της μητέρας του και ο Pomeroy ομολόγησε και αυτόν τον φόνο. Τελικά του δόθηκε η ύστατη ποινή και καταδικάστηκε σε θάνατο.

Μετά από μια δημόσια κατακραυγή κατά της καταδίκης των παιδιών σε θάνατο, η ποινή του μετατράπηκε σε 40 χρόνια απομόνωση.