Θεωρήθηκε ένας από τους πιο διακεκριμένους διανοούμενους του 20ου αιώνα, και όχι μόνο για την Ισπανία. Το όνομά του ακούστηκε πολλές φορές για το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Ωστόσο, δεν έγραφε μόνοι μυθιστορήματα. Ήταν ποιητής, κριτικός, νομικός και καθηγητής κοινωνιολογίας. Το έργο του επικεντρώθηκε σε δεσποτικές κοινωνίες που δεν είχαν να επιδείξουν μεγάλη καλοσύνη. Σας θυμίζει κάτι;

Δεν θα μπορούσε άλλωστε να γίνει αλλιώς. Από μια τέτοια δεσποτική κοινωνία, εκείνη του δικτάτορα Φράνκο αναγκάστηκε να ζήσει για 44 χρόνια μακριά από την πατρίδα του. Έφυγε από αυτήν στα 30, έχοντας ήδη εκδώσει τα πρώτα του βιβλία, και επέστρεψε για να περάσει τα τελευταία 29 χρόνια της υπεραιωνόβιας ζωής του, στα 74.

Ο Φρανσίσκο Αγιάλα γεννήθηκε στη Γρανάδα το 1906. Έγραφε ποίηση από παιδί και στα 19 κατάφερε να εκδώσει το πρώτο του βιβλίο «Τραγικωμωδία ενός ανθρώπου χωρίς πνεύμα». Πριν ξεσπάσει ο Ισπανικός Εμφύλιο, πρόλαβε να πάρει πτυχία στη νομική.

Με το ξέσπασμά του, ο πατέρας του και ο αδερφός του συνελήφθησαν και αργότερα εκτελέστηκαν. Ο ίδιος ανέλαβε αρκετά πόστα στην Ισπανική Δημοκρατία, που είχε ως έδρα τη Πράγα. Οι σταθμοί της εξορίας του μετά από την πρωτεύουσα της σημερινής Τσεχίας ήταν ουκ ολίγοι.

Πέρασε 11 χρόνια στην Αργεντινή, όπου δίδαξε για πρώτη φορά κοινωνιολογία και αφού πέρασε λίγο από τη Βραζιλία, εγκαταστάθηκε για κάποια χρόνια στο Πουέρτο Ρίκο, όπου δίδαξε επίσης στο τοπικό πανεπιστήμιο. Τη δεκαετία του 1950 βρέθηκε στις ΗΠΑ όπου δίδαξε σε διάσημα πανεπιστήμια, όπως του Πρίνστον και της Νέας Υόρκης. Όλα αυτά τα χρόνια είχε επισκεφτεί την Ισπανία μόλις μια φορά. Έλειψε συνολικά 44, αλλάζοντας 5 συνολικά χώρες. Αποφάσισε να επιστρέψει στη γενέτειρά του στα 74. Έζησε ακόμα 29 χρόνια.

@boston.com

Έγραψε αρκετά βιβλία όπως η πολιτική σάτιρα για ένα έθνος που εξουσιάζονταν από έναν δικτάτορα (που πολλοί πίστευαν ότι είχε σαν μοντέλο τον Χουάν Περόν) με τίτλο «Ο θάνατος ως τρόπος ζωής». Ένα ακόμα σημαντικό βιβλίο που εκδόθηκε όταν έκλεισε τα 100 ήταν το αυτοβιογραφικό «Αναμνήσεις και ξεχασμένα πράγματα». Εκτός από βιβλία μυθοπλασίας, έγραψε βέβαια και πολλά δοκίμια και διατριβές για την κοινωνιολογία και τη νομική.

Πέθανε στη Μαδρίτη στις 3 Νοεμβρίου του 2009. Ήταν 103 ετών. Σε μια συνέντευξη που είχε δώσει όταν έκλεισε τα 100 είχε πει «Δεν γίνεται κάποιος συχνά μάρτυρας ενός αιώνα ζωής, ειδικά με μια συνείδηση που είναι από λίγο έως πολύ πάντα σε εγρήγορση. Αυτό είναι το προνόμιο που μου χάρισε η φύση».