Δεν ήταν μόνο η θεσπέσια φωνή, ο ρυθμός της soul, η αισθητική της rock και το ότι αποτέλεσε ένα turning point για την πορεία της pop μουσικής. Ήταν σαν να είχε κάνει συμφωνία με τον διάβολο. «Θα σου δώσω ένα σχεδόν τέλειο άλμπουμ, αλλά μετά θα ανήκεις σε μένα. Ψυχή τε και σώματι». Πράγματι ήταν το δεύτερο και τελευταίο της. Όμως έχουν περάσει 15 χρόνια και δεν έχει ξεχαστεί. Δεν πρόκειται να ξεχαστεί.

Για πολλούς είναι το κορυφαίο άλμπουμ του 21ου αιώνα. Ο Guardian μάλιστα το κατέταξε στην πρώτη θέση στη λίστα του με τα 100 καλύτερα άλμπουμ για τον 21ο αιώνα. Πράγματι, το «Back to Black» που κυκλοφόρησε στις 27 Οκτωβρίου του 2006, δεν είναι ένα άλμπουμ που ψάχνεις με το ζόρι τα καλά tracks όπως κάνεις συνήθως, αλλά τα κακά. Αν αυτά υπάρχουν.

Είναι ένα sui generis άλμπουμ, το magnus opus και συγχρόνως κύκνειο άσμα της Amy Winehouse η οποία αν έκανε συμφωνία, αυτή τηρήθηκε εις το ακέραιον, αν δεν έκανε, τότε βιαζόταν να μπει κι αυτή στο κλαμπ των 27. Φανταστείτε όμως. Το άλμπουμ το έγραψε πριν κλείσει τα 23 της. Πόσοι άνθρωποι μπορούν να πουν ότι το έχουν καταφέρει αυτό; Ο αριθμός είναι εξαιρετικά μικρός.

Στο στούντιο τα πάντα έβγαιναν φυσικά. Αβίαστα. Είχε γεννηθεί για εκείνη τη στιγμή. Ήταν το πεπρωμένο της να αφήσει αυτή την κληρονομιά. Το ήξερε, ήταν έτοιμη. Και αυτό είναι εμφανές στο βίντεο που τράβηξε ο παραγωγός Mark Ronson.

Τραγούδια σαν το «Rehab», το «You Know I’m no Good», το «Back to Black», το «Love is a Losing Game», το «Tears Dry on Their Own» δεν ακούγονται συχνά. Μας μεταδίδουν όλα τα σκαμπανεβάσματα της ψυχοσύνθεσης της Amy Winehouse. Πώς από το μαύρο πήγαινε στο βαθύ σκοτάδι και ξαφνικά αναδυόταν για να πάρει μια ανάσα, ώστε να συνεχίσει να παλεύει. Στο τέλος όμως, όπως λέει και ο τίτλος του τελευταίου track, το συμπέρασμα είναι ένα: «Addicted». Αυτός ήταν και ο λόγος που η Amy δεν κατάφερε να βγάλει άλλο άλμπουμ στα επόμενα 4 παρά κάτι χρόνια της ζωής της.

Λίγο πριν τον θάνατό της είχαμε αγοράσει εισιτήρια για να τη δούμε από κοντά. Αλλά δεν έφτασε ποτέ στην Ελλάδα. Κατέρρευσε στην αμέσως προηγούμενη συναυλία και το tour της ματαιώθηκε δια παντός. Μας έχει μείνει ένα ισχυρό απωθημένο που δεν θα μπορέσει ποτέ να αναπληρωθεί στο 100%. Αλλά το μόνο που μπορούμε να τις πούμε γι’ αυτό είναι ότι «we only said goodbye with words»…