Όταν είσαι δημιουργικός και κάνεις κάτι πραγματικά καλά, κάποια στιγμή θα μαθευτεί. Είναι σίγουρα μια φράση που θα χαρακτήριζε τον Νίκο και την πορεία του. Γεννήθηκε στην Ελλάδα αλλά τα τελευταία χρόνια είναι στην Αγγλία. Από μικρός είχε επαφή με τα ζυμάρια μιας και οι γονείς του είχαν φούρνο στην επαρχεία και τι πιο φυσιολογικό να ασχοληθεί και ο ίδιος με αυτό.
Μόνο που εδώ το πράγμα είχε μια αναπάντεχα καλή εξέλιξη. Τα ψωμιά που φτιάχνει ο Νίκος Χανδόλιας δε μοιάζουν με αυτά που έχεις δει αλλού. Είναι περίτεχνα, χρωματιστά και μοσχομυρίζουν ακόμα και μέσα από την οθόνη ενός κινητού!
Ποια ήταν η πρώτη σου επαφή με το ζύμωμα ενός ψωμιού; θυμάσαι την πρώτη φορά που έφαγες ψωμί από τα χέρια σου;
Η αλήθεια είναι ότι δε θυμάμαι την πρώτη φορά που έκανα ψωμί, ίσως γιατί ήμουν πολύ μικρός. Ωστόσο, θυμάμαι έντονα την πρώτη φορά που ξεφούρνισα το πρώτο μου πολύχρωμο καρβέλι. Αν και, ανατρέχοντας πια πίσω, δεν ήταν το πιο πετυχημένο μου ψωμί (ένα δίχρωμο ψωμί με κακάο, σοκολάτα και φουντούκια), ήταν για μένα το γευστικότερο πρωινό που είχα δοκιμάσει ως τότε. Η μυρωδιά, η γεύση, η υφή, καθώς και ο συνδυασμός των χρωμάτων του έχουν μείνει χαραγμένα στη μνήμη μου.
Ήταν άλλωστε η απαρχή των πειραματισμών με τις ζύμες που έπειτα από μια συστηματική προσπάθεια πήρε μια πιο σύγχρονη και δημιουργική μορφή, την οποία παρουσιάζω στον Instagram λογαριασμό μου @frommydadsbakery.
View this post on Instagram
Πώς είναι ένας Έλληνας να ζει στο Λονδίνο και να ψήνει πολύχρωμα ζυμάρια; θα έφτιαχνες φούρνο στο Λονδίνο ή στην Αθήνα;
Το Λονδίνο είναι μια ανήσυχη, πρωτοπόρα πόλη, γεμάτη από τέχνη και ιδέες για να εμπνευστείς. Αφενός το δημιουργικό σκέλος της δουλειάς μου (εργάζομαι ως Head of Technology σε ένα στούντιο καλλιτεχνών, όπου κατασκευάζουμε διαδραστικά έργα τέχνης) και αφετέρου ο εγκλεισμός και η πανδημία, με ώθησαν να αποκτήσω μια πιο ευφάνταστη και ευρηματική σχέση με το ζύμωμα και το ψωμί, ώστε να τα εξελίξω ακόμη περισσότερο σε γευστικό, χρωματικό και σχεδιαστικό επίπεδο. Αυτή τη στιγμή βρίσκομαι σε μία διαδικασία μετεγκατάστασης στην Αθήνα, οπότε τα μελλοντικά μου σχέδια και όνειρα «ζυμώνονται» εντός ενός ελληνικού «φούρνου» (stay tuned for more).
Σε έβλεπα στο instagram που ζύμωνες και στις διακοπές σου στη Σικελία. Είναι μια εσωτερική ανάγκη για δημιουργία ή στο ζητάνε οι γύρω σου για να τρώνε καλά;
Η Σικελία είναι ο ενδιάμεσος σταθμός πριν την τελική επιστροφή στην Ελλάδα. Το τελευταίο διάστημα έχω την τύχη να ψήνω σε πετρόχτιστο ξυλόφουρνο και να χρησιμοποιώ επαγγελματικό εξοπλισμό, εξελίσσοντας έτσι τη δουλειά μου ενόσω προετοιμάζομαι για τα επόμενα επαγγελματικά μου βήματα.
Η ιταλική κουζίνα και οι πρώτες της ύλες είναι από τις αγαπημένες μου.Ζώντας εδώ τους τελευταίους μήνες, προσπαθώ να ενσωματώσω στις δημιουργίες μου τοπικά στοιχεία και υλικά. Άλλωστε τα ιταλικά άλευρα φημίζονται τόσο για την ποιότητά τους, όσο και για την ποικιλία τους, εμπλουτίζοντας έτσι τις συνταγές μου. Οι γύρω μου εννοείται πως μου κάνουν παραγγελίες δείχνοντας μάλιστα να τις απολαμβάνουν - μία σχέση βέβαια αμφίδρομη, καθώς η γνώμη τους είναι πολύτιμη για την εξέλιξή μου ως baker.
Για να βλέπουμε εμείς αυτό το αποτέλεσμα στο instagram, μάλλον θα κρίνεις αυστηρά τον εαυτό σου; ισχύει;
Σίγουρα με ενδιαφέρει το τελικό αποτέλεσμα να είναι άρτιο, τόσο αισθητικά όσο και γευστικά. Αν κάποιος παρακολουθεί τον λογαριασμό μου, θα διαπιστώσει επί της ουσίας τη, βήμα προς βήμα, πρόοδο των συνταγών μου. Συχνά ποστάρω και τις λιγότερο επιτυχημένες προσπάθειες, καθώς και το πώς αυτές εξελίχθηκαν. Άρα, θεωρώ ότι η «στάση» μου περιέχει μικρότερη δόση αυστηρότητας και μεγαλύτερες δόσεις υπομονής και μεθοδικότητας - των απαραίτητων δηλαδή συστατικών ενός επίδοξου baker. Εξάλλου, η διαρκής ενασχόληση και, κυρίως, οι αποτυχημένες προσπάθειες μάς εξελίσσουν, κάνοντάς μας καλύτερους με ό,τι και αν καταπιανόμαστε.
3 αγαπημένα σου υλικά και για ποιο λόγο;
Εργάζομαι και πειραματίζομαι με πάρα πολλά και ευφάνταστα, φυσικής προέλευσης υλικά, αλλά όσο περνάει ο καιρός, εκτιμώ όλο και περισσότερο τα τρία βασικά υλικά: το νερό, το αλεύρι και το προζύμι τα οποία αποτελούν τον κοινό παρονομαστή σε όλες τις δημιουργίες μου - με τον ίδιο τρόπο που το κόκκινο, το κίτρινο και το μπλε αποτελούν τη βάση για το χρωματικό εύρος της παλέτας ενός ζωγράφου.
Η έμπνευση πίσω από όλο αυτό εκτός από τους γονείς σου ποια είναι; και που θα ήθελες αυτό να έχει φτάσει σε πέντε χρόνια από σήμερα;
Αντλώ έμπνευση από κάθε είδους ερέθισμα, είτε μέσω των ταξιδιών και της δουλειάς μου, είτε μέσω προσωπικών βιωμάτων της καθημερινότητας. Εμπνέομαι βέβαια και από τη μοναδική online κοινότητα των bakers, από διάφορους καλλιτέχνες (π.χ make up artists, visual artists) και γενικώς από οτιδήποτε άλλο μπορείς να φανταστείς.
Σε πέντε χρόνια από σήμερα θα ήθελα να ζω στην Ελλάδα, εν μέσω μιας ακόμα μεγαλύτερης παρέας του @frommydadsbakery, έχοντας εξελίξει τις δημιουργίες μου όσο το δυνατόν περισσότερο. Επίσης, θα ήθελα να τις δοκιμάζει όσο το δυνατόν περισσότερος κόσμος (πέρα από τους δικούς μου ανθρώπους), καθώς το μπέικινγκ εκτός από τέχνη είναι και μοίρασμα.
