Όπως αναφέρεται στο περιοδικό Smithsonian, η Γη έχει παγώσει εντελώς τουλάχιστον δύο φορές στην ιστορία της, με κάποιους γεωλόγους να θεωρούν ότι το εν λόγω φαινόμενο έχει σημειωθεί μέχρι και τέσσερις φορές. Η «χιονόμπαλα Γη» - όπως αποκαλείται ο πλανήτης μας σε παγωμένη μορφή - μπορεί να φαντάζει πολύ όμορφη σαν εικόνα, όμως δεν είναι και ο καλύτερος τόπος για να ζήσει κάποιο έμβυο ον. Έχεις σκεφτεί όμως ποτέ σου τι θα συνέβαινε σε περίπτωση που ο πλανήτης ξαφνικά πάγωνε;
Σύμφωνα με τους ειδικούς, η πιο πρόσφατη επανάληψη της παγωμένης Γης ήταν πριν από 650.000.000 χρόνια, ενώ μετά ο πλανήτης θερμάνθηκε ξανά και σχηματίστηκε όπως τον ξέρεις σήμερα. Γιατί πάγωσε όμως και μπορεί αυτό να συμβεί ξανά; Αν ναι, υπάρχει τρόπος να διορθωθεί η κατάσταση;
Η απάντηση δεν είναι σαφής για το τι προκάλεσε τον παγετό στη Γη τότε, ενώ καθηγητής από το Πανεπιστήμιο του Σικάγο αναφέρει ότι θα μπορούσε να είναι ένας μετεωρίτης, ο οποίος έριξε σκόνη και τέφρα στην ατμόσφαιρα, κρύβοντας την επιφάνεια της γης από τον ήλιο. Αυτό το σενάριο βέβαια ακούγεται λίγο απίθανο για να έχει συμβεί περισσότερες από μια φορές, ενώ θεωρείται επίσης πιθανό, η «χιονόμπαλα Γη» να είναι μόνο μέρος των φυσικών κύκλων άνθρακα του πλανήτη, κατά τους οποίους τα αέρια του θερμοκηπίου πέφτουν και έτσι η Γη κρυώνει.
Αυτό που συνέβαινε αν πάγωναν λοιπόν οι ωκεανοί, είναι ότι θα είχε πολύ κρύο, μέχρι και -58 βαθμούς Κελσίου, με τη θερμοκρασία να συνέχιζε να πέφτει όλο και πιο χαμηλά, μιας και ένας παγωμένος ωκεανός θα αντανακλούσε περισσότερο ηλιακό φως πίσω στο διάστημα, σε σχέση με έναν υγρό.
Ο πάγος που θα σχηματιζόταν στην επιφάνεια της γης θα έφτανε μέχρι και το 1 χλμ σε πάχος και ακόμα και στις τροπικές περιοχές, θα έφτανε τα 10 μέτρα πάχους. Και μπορεί οι άνθρωποι που έχουν μάθει να ζουν σε κρύα κλίματα να μπορούσαν να διαχειριστούν την κατάσταση, όμως όσοι δεν έχουν ζήσει σε σφοδρούς χειμώνες δε θα είχαν καμιά ιδιαίτερη τύχη σχετικά με την επιβίωση τους.
Επιπλέον, οι παγωμένοι ωκεανοί θα σήμαιναν και τον θάνατο της βιομηχανίας, μιας και η παγκόσμια ναυτιλία θα κατέρρεε, αλλά και οι τιμές του πετρελαίου θα εκτοξεύονταν στα ύψη και το εμπόριό του θα μειωνόταν.
Τέλος, θα εξαφανιζόταν και κάθε μορφή ζωής που θα υπήρχε στον ωκεανό. Τα φύκια δε θα επιβίωναν στον πάγο και ολόκληρη η τροφική αλυσίδα θα βίωνε τις συνέπειες, ενώ και η ζωή στη στεριά θα πέθαινε, λόγω της έλλειψης υγρού νερού.
Ωστόσο, το γεγονός της εξαφάνισης της ζωής των φυτών, θα σήμαινε ότι δε θα υπήρχε τίποτα για να παγιδευτούν τα αέρια του θερμοκηπίου και έτσι, θα ξεκινούσε ένας ένας κύκλος θέρμανσης του πλανήτη. Θεωρητικά, κάπως έτσι λοιπόν, το πρόβλημα θα διορθωνόταν από μόνο του σε μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια και η ζωή θα γεννιόταν ξανά.
