Απόφαση που αλλάζει τα δεδομένα στην εργασία με υπολογιστή πήρε το ΣτΕ μετά από προσφυγή εργαζομένου στο ΓΝ «Αττικόν.

Σύμφωνα με αυτήν οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα θα μπορούν να κάνουν δεκαπεντάλεπτο διάλειμμα ανά δίωρο εργασίας μπροστά σε ηλεκτρονικό υπολογιστή.

Συγκεκριμένα οι υπάλληλοι που δουλεύουν μπροστά από οθόνες για περισσότερο από δύο ώρες θα πρέπει να διακόπτουν την εργασία τους, είτε για διάλειμμα 15 λεπτών, είτε για να ασχοληθούν σε εργασία εκτός υπολογιστή, σύμφωνα με την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Εάν αυτό δεν συμβαίνει, τότε μπορούν να διεκδικήσουν αποζημίωση για ηθική βλάβη.

Μάλιστα πιθανή άρνηση του εργοδότη συνεπάγεται υποχρέωση προς αποζημίωση του εργαζομένου, εφόσον αυτός ισχυρισθεί και αποδείξει ότι, εξαιτίας της παράλειψης λήψης των προστατευτικών αυτών μέτρων, υπέστη συγκεκριμένη βλάβη της σωματικής του υγείας.

Το Ανώτατο Δικαστήριο δικαίωσε εργαζόμενο διοικητικό υπάλληλο στο ΓΝ «Αττικόν» ο οποίος εργαζόταν «πλήρως και αποκλειστικά ενώπιον οθόνης ηλεκτρονικού υπολογιστή» χωρίς διαλείμματα και του αναγνώρισε χρηματική αποζημίωση για την ηθική βλάβη που υπέστη.

Το διάλειμμα στον ιδιωτικό τομέα

Εκτός του ωραρίου εργασίας τίθεται το διάλειμμα των εργαζομένων σύμφωνα με το άρθρο 56 του νέου εργασιακού νόμου.

Συγκεκριμένα, το άρθρο 56 αναφέρει πως «όταν ο χρόνος ημερήσιας εργασίας υπερβαίνει τις τέσσερις (4) συνεχόμενες ώρες, χορηγείται διάλειμμα κατ’ ελάχιστον δεκαπέντε (15) λεπτών και κατά μέγιστον τριάντα (30) λεπτών, κατά τη διάρκεια του οποίου οι εργαζόμενοι δικαιούνται να απομακρυνθούν από τη θέση εργασίας τους. Το διάλειμμα αυτό δεν αποτελεί χρόνο εργασίας και δεν επιτρέπεται να χορηγείται συνεχόμενο με την έναρξη ή τη λήξη της ημερήσιας εργασίας».

Οι τεχνικές λεπτομέρειες του διαλείμματος και ιδίως, η διάρκεια και οι όροι χορήγησής του, εφόσον δεν ρυθμίζονται από συλλογικές συμβάσεις εργασίας ή από την κείμενη νομοθεσία, καθορίζονται στο επίπεδο της επιχείρησης στα πλαίσια της διαβούλευσης μεταξύ του εργοδότη και των εκπροσώπων των εργαζομένων ενώ τέλος, οι εργαζόμενοι, που απασχολούνται κατά πλήρες ημερήσιο, αλλά διακεκομμένο ωράριο για όλες ή μερικές ημέρες της εβδομάδας, δικαιούνται αναπαύσεως, ενδιαμέσως μεταξύ των τμημάτων του ωραρίου τους, που δεν μπορεί να είναι μικρότερη από τρεις (3) ώρες.