Το περιστατικό καταγγέλθηκε από εκπαιδευτικό στην τοπική Αστυνομική Διεύθυνση, η οποία διεξάγει σχετική έρευνα για το θέμα. Μάλιστα, σύμφωνα με όσα καταγράφει το thenewspaper.gr, το περιστατικό δε σημειώθηκε μόνο μία φορά! Η Αγωνιστική Συσπείρωση Εκπαιδευτικών Μαγνησίας σε ανακοίνωσή της αναφέρει:

Οι εκπαιδευτικοί στο μεγαλύτερο διάστημα της πανδημίας μέσα σε συνθήκες πρωτόγνωρες και χωρίς καμία στήριξη από το υπουργείο παιδείας με δικά τους τεχνικά μέσα και αφιερώνοντας αμέτρητο από τον προσωπικό τους χρόνο, κράτησαν ζωντανή την επαφή των μαθητών με το δημόσιο σχολείο μέσω της τηλεκπαιδευσης.

Όλη αυτή την περίοδο, οι εκπαιδευτικοί εισέπραξαν και με το παραπάνω την αδιαφορία της κυβέρνησης η οποία αγνόησε το σύνολο των προτάσεων του εκπαιδευτικού κινήματος για την ασφαλή λειτουργία του σχολείου στο φυσικό του χώρο ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που διαπίστωσαν με οδυνηρό τρόπο το πόσο εκτεθειμένοι και απροστάτευτοι μπορούν να βρεθούν.

Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που προσωπικά δεδομένα βρέθηκαν σε κοινή θέα στο διαδίκτυο και αμέτρητες οι περιπτώσεις “διάρρηξης” της ψηφιακής τάξης από λογής – λογής “ενδιαφερόμενους” αποδεικνύοντας στην πράξη αυτό που ήταν γνωστό και σε μη παροικούντες την Ιερουσαλήμ. Πως η αποκλειστική επιλογή μιας και μοναδικής πλατφόρμας τηλεκπαίδευσης, εξυπηρετούσε κυρίως άλλους σκοπούς άσχετους από τους καθαρά εκπαιδευτικούς.

Μια τέτοια τιμή επιφύλαξαν οι ψηφιακοί “διαρρήκτες” όχι μία άλλα πολλές φορές τις τελευταίες μέρες και σε σχολείο της περιοχής μας που προαλείφεται και για σχολείο της “αριστείας”, επιβεβαιώνοντας στην πράξη τη λαϊκή έκφραση “…όλα τα’ χει η Μαριορή, ο φερετζές της έλλειπε.” . Μόνο που οι συγκεκριμένες “διαρρήξεις” ξεπέρασαν κάθε όριο παρενόχλησης της ηρεμίας της τάξης.

Θα περίμενε κανείς μετά από την άμεση ενημέρωση του, ο διευθυντής της ΔΔΕ Μαγνησίας, να κάνει το αυτονόητο. Δηλαδή να προβεί σε όλες τις απαιτούμενες ενέργειες για να προστατέψει τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς, την τάξη και το σχολείο από τον επιδειξία “εισβολέα” και κυρίως να καθησυχάσει τη σχολική κοινότητα με τις παρεμβάσεις του προς το υπουργείο για τη θωράκιση έστω και την ύστατη στιγμή της τηλεκπαίδευσης.

Αντί για αυτό εξάντλησε το θεσμικό του ρόλο, απορροφημένος προφανώς από την προσπάθεια που καταβάλει το τελευταίο διάστημα να καλμάρει τις αντιδράσεις γονέων και εκπαιδευτικών στη δημιουργία Προτύπων και Πειραματικών σχολείων στη Μαγνησία, σε σύσταση προς το σχολείο, η καταγγέλλουσα εκπαιδευτικός να καταφύγει από μόνη της στην αστυνομία για τα περαιτέρω.

Η στάση αυτή του ΔΔΕ πρέπει να καταδικαστεί από γονείς και εκπαιδευτικούς και να σταθεί αφορμή να βγουν συμπεράσματα που θα οδηγήσουν στην ένταση του αγώνα για το σχολείο που θα μορφώνει ουσιαστικά και πολύπλευρα τα παιδιά της λαϊκής οικογένειας παρέχοντάς τα, τη σύγχρονη γνώση που έχουν ανάγκη και δικαιούνται.