Ήταν στις 12 Ιουνίου του 2017, όταν ο σερίφης John Moats μιας κομητείας της Georgia, έλαβε ένα τηλεφώνημα. Αστυνομικός σε κίνδυνο. Έτρεξε αμέσως στο νοσοκομείο. Αλλά μόλις έφτασε εκεί είδε τους φόβους του να μη βγαίνουν αληθινοί. Και γι’ αυτό ευθύνονταν μερικοί κατάδικοι.

Έξι κατάδικοι έκαναν εργασίες σε ένα νεκροταφείο, ως μέρος ενεός προγράμματος εργασιών. Κάποια στιγμή βοηθός σερίφη λιποθύμησε. Μπορεί αυτομάτως να σκεφτήκατε πως ήταν η καλύτερη στιγμή να αποδράσουν. Όμως κάνατε λάθος. Αντ’ αυτού, αποφάσισαν να σώσουν τη ζωή του βοηθού σερίφη. Δεν είναι όλοι οι κρατούμενοι το ίδιο.

Ο βοηθός ήταν για λίγο χρονικό διάστημα αναίσθητος. Είχε ευαισθησία στη ζέστη λόγω των επιπλοκών που του προκάλεσε μια εγχείρηση που είχε κάνει στον εγκέφαλο πριν μερικά χρόνια. Κάποιοι από τους κατάδικους έτρεξαν αμέσως προς το μέρος του, του άνοιξαν το πουκάμισο και αφαίρεσαν το αλεξίσφαιρο γιλέκο του για να διευκολύνουν τους διασώστες να κάνουν ασκήσεις τεχνητής αναπνοής. Ένας από αυτούς κάλεσε αμέσως τις πρώτες βοήθειες.

«Όταν συνέβη αυτό, κατά τη γνώμη μου, δεν είχε σημασία ποιος είναι στην φυλακή και ποιος όχι. Σημασία είχε πως ένας άνθρωπος λιποθύμησε και χρειαζόταν βοήθεια», είπε ένας από τους κατάδικους. Άλλωστε περνούσαν αρκετές ώρες μαζί του, λόγω του προγράμματος εργασίας που θα μείωνε την ποινή τους. Κανένας από τους υπόλοιπους αστυνομικούς που βρίσκονταν εκεί δεν έτρεξε.

Οι συγκεκριμένοι κατάδικοι δεν βρίσκονταν στη φυλακή για σοβαρά αδικήματα. Κάποιοι ήταν μέσα για παραβίαση αναστολής και κάποιοι για μικροεμπόριο ναρκωτικών. Ο βοηθός σερίφη ανέρρωσε πλήρως και τους κατάδικους περίμενε μια ανταμοιβή. Ο σερίφης πρότεινε είτε να μειωθούν οι ποινές τους, είτε να μείνουν ελεύθεροι με περιοριστικούς όρους.

Κάθε περίπτωση δεν είναι ίδια λοιπόν. Οι κατάδικοι, όπως αποδείχτηκε από αυτό το περιστατικό είναι κι αυτοί άνθρωποι με συναισθήματα, που σε ορισμένες συνθήκες δεν θα διστάσουν να σώσουν μια ζωή αστυνομικού.