Ο Βασίλης Ζούλιας κάθισε στον καναπέ του Dot και μίλησε στη Νάνσυ Ζαμπέτογλου και τον Θανάση Αναγνωστόπουλο για τις σκοτεινές περιόδους της ζωής του και πως πήρε την απόφαση σε μία μέρα να τα αλλάξει όλα.

«Σταμάτησα να πίνω το 1992. Ο συναισθηματικός πάτος ήταν αυτό που με έκανε να πω σταματάω. Ήμουν 29 και αισθανόμουν 59. Θυμάμαι τη μέρα που είχα πετάξει το μπουκάλι. Είχα περάσει μια περίοδο που είχα κάνει 5-6 απόπειρες αυτοκτονίας, ήθελα να τελειώνει αυτό, Οι εθισμένοι άνθρωποι είναι βαθιά δυστυχισμένοι, δεν αντέχουν τον εαυτό τους, δεν αντέχουν την πραγματικότητά τους, πονάνε συνεχώς και στην ερώτηση γιατί πονάνε δεν υπάρχει απάντηση. Θυμάμαι τη μέρα που ζήτησα βοήθεια, άλλαξαν όλα σε μία στιγμή.

Λίγο πριν μπω σε αυτό το πρόγραμμα έψαχνα έναν τρόπο καινούριο να πεθάνω. Είχα δοκιμάσει όλα τα άλλα. Ούτε το μπαλκόνι δούλεψε, ούτε τίποτα, ο Θεός ήθελε να ζήσω, τελείωσε. Να σας πω κάτι για εκείνη την ημέρα, δεν το έχω πει σε κανέναν. Η πρώτη κουβέντα στην μητέρα μου ήταν «το παλτό το μάζεψες»; Είχα ένα πολύ ακριβό παλτό μαζί μου εκείνη την ημέρα. Αφού ζούσα, έπρεπε να έχω το παλτό. Τον χρήστη τότε τον έβαζαν φυλακή, έτσι βρέθηκα εγώ στο κενό. Ο εισαγγελέας είχε έρθει τότε στο νοσοκομείο και μου είχε πει «συγγνώμη παιδί μου γι’ αυτό που σου έκανα».

Βρήκα χαρά από την πρώτη μέρα της καινούριας μου ζωής. Εδώ και 28 χρόνια χαίρομαι», εξομολογήθηκε ο Βασίλης Ζούλιας.