Ένα γράμμα ήταν αυτό που κατάφερε να ανοίξει και πάλι τον φάκελο της εξαφάνισης της Αγγελικής Σταυρουλάκη, φοιτήτριας νοσηλευτικής από τα Χανιά και ξεκίνησαν και πάλι οι έρευνες για τον εντοπισμό της, οι οποίες οδήγησαν σε μοναστήρια στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Στην επέτειο των έντεκα χρόνων από τη μυστηριώδη εξαφάνιση, η αδελφή της της «μίλησε» με ένα γράμμα με την ευχή «να ζει και να την ακούσει». Η ελπίδα της οικογένειας ξαναζωντάνεψε μετά από πληροφορίες που έφτασαν τόσο σε συγγενικά πρόσωπα, όσο και στην εκπομπή. Εμφάνιζαν την Αγγελική σε κάποιο μοναστήρι. Οι γονείς και τ’ αδέλφια της σεβόμενοι αυτή την επιλογή, την αναζήτησαν όχι για να ταράξουν την ηρεμία της, αλλά για να πάρουν το σημάδι ζωής που χρόνια αναζητούν.

Η ανταπόκριση των τηλεθεατών ήταν άμεση και συγκινητική. Κινητοποιήθηκαν σε Ελλάδα και εξωτερικό, δίνοντας στίγματα μοναστηριών στα οποία υπάρχουν μοναχές με κοινά χαρακτηριστικά. Παρά το προχωρημένο της ώρας, το «Τούνελ» ερεύνησε στη Ρουμανία, ενώ είχαν προηγηθεί μέσα στη μέρα έρευνες σε Ιερουσαλήμ, Βουλγαρία και Σερβία.

Αναστάτωση προκάλεσε στο πλατό της εκπομπής, η πληροφορία που έφτασε από μοναστήρι της Μεσσηνίας. Μιλούσε για μια νεαρή μοναχή, που η εικόνα της ταίριαζε με αυτή της αγνοούμενης Αγγελικής. Την πληροφορία συνόδευαν φωτογραφίες και βίντεο της ίδιας. Η Αγγελική Νικολούλη απηύθυνε έκκληση στους υπεύθυνους του μοναστηριού να έρθουν σε επαφή με την εκπομπή για να διευκρινιστεί εάν η μοναχή ήταν η Σταυρουλάκη. Άμεσα ανταποκρίθηκε η ίδια, που βγήκε στον αέρα του «Τούνελ».

«Δεν είμαι εγώ η μοναχή που αναζητάτε. Επειδή παρακολουθώ κάθε εβδομάδα την εκπομπή σας, είδα τις φωτογραφίες και όντως έχουμε πολλά κοινά χαρακτηριστικά με την κοπέλα που αγνοείται. Οι δικοί μου γονείς γνωρίζουν ότι είμαι εδώ και το αποδέχτηκαν, αν και αρχικά δε συμφωνούσαν με την επιλογή μου. Αν ζει η Αγγελική, ας ενημερώσει τους δικούς της ότι είναι καλά και επέλεξε τη μοναστική ζωή. Το ίδιο μπορεί να κάνει και η ηγουμένη του μοναστηριού, που ίσως την φιλοξενεί. Είναι άδικο για την οικογένειά της να υποφέρει τόσα χρόνια», ανέφερε χαρακτηριστικά.

«Το σπίτι μας είναι σαν ένα ζωντανό νεκροταφείο…»

Στο συγκινητικό γράμμα, η αδελφή της αγνοούμενης φοιτήτριας καταθέτει την πληγωμένη ψυχή της.

«Αγαπημένη μου, αδελφούλα μου, μονάκριβή μου. Να ‘ξέρες πόσες φορές έχω προσπαθήσει να σου γράψω μα δε μπορώ να τα καταφέρω. Να ‘ξερες πόσο μου λείπεις. Δε μπορείς να φανταστείς πως είναι η ζωή μου και η ψυχή μου από εκείνη την ημέρα που αποφάσισες να μας εγκαταλείψεις. Το ξέρω ότι το έκανες σε μια στιγμή αδυναμίας. Σε μία στιγμή που είχαν καταρρεύσει όλα γύρω σου. Γιατί απογοητεύτηκες ζωή μου, που δε μπόρεσες να ανταπεξέλθεις στη σχολή σου. Μόνο να ‘ξερες από κείνη την ημέρα και μετά πως είμαστε. Το σπίτι μας είναι σαν ένα ζωντανό νεκροταφείο. Στη δικιά μου την ψυχή έγινε σεισμός σαν να κούνησες τα πάντα μέσα μου. Άσπρισαν τα μαλλιά μου. Κάθε 18 Φλεβάρη σου κάνουμε λειτουργία στον Άγιο Γεώργιο κάτω από το σπίτι μας. Φέτος, όταν τελείωσε η λειτουργία έπεφτε γύρω – γύρω από την εκκλησία χιόνι, νιφάδες σαν ψεύτικες. Σαν να ήταν σημάδι από το Χριστό ότι είσαι ζωντανή και είσαι καλά. Μακάρι να είσαι σε κάποιο μοναστήρι, όπως μας λένε. Θα έχω όρεξη για τούτη τη ζωή άμα ξέρω ότι ζεις».

Σε τηλεφωνική επικοινωνία με την εκπομπή, ο αδελφός της, Χριστόφορος Σταυρουλάκης είπε συγκινημένος.

«Εμείς από την αρχή πιστεύαμε ότι βρίσκεται σε κάποιο μοναστήρι γιατί άφησε το αμάξι της έξω από μία εκκλησία και θεωρήσαμε ότι ήταν ένα σημάδι. Μακάρι να είναι εκεί. Θέλουμε μόνο να μάθουμε ότι είναι καλά, για να ηρεμήσουμε σαν οικογένεια. Όποιος γνωρίζει κάτι, έστω και τώρα, ας μιλήσει.»

«Κάποιος την περίμενε κοντά στην εκκλησία…»

Η αδελφή της περιγράφει στην κάμερα του «Τούνελ» τι συνέβη εκείνη την ημέρα και πως χάθηκαν τα ίχνη της.

«Εκείνο το πρωί είχαμε δώσει ραντεβού να πάμε μία βόλτα. Την έπαιρνα στο τηλέφωνο, αλλά δεν απαντούσε. Λίγο αργότερα με ενημέρωσε ο αδελφός μας ότι είχε αφήσει το αμάξι της έξω από μία εκκλησία και ότι την έψαχναν. Κινητοποιήθηκαν όλοι και η κυρία Νικολούλη, άμεσα. Πάθαμε σοκ. Ένας χωριανός την είδε να διασχίζει τον κεντρικό δρόμο ανυπόμονη, σαν να περίμενε κάποιον. Δεν πήρε μαζί της κανένα προσωπικό της αντικείμενο, παρά μόνο το κινητό της. Το τελευταίο στίγμα του τηλεφώνου της εντοπίστηκε στις Βρύσες και από εκεί και έπειτα σιωπή…», είπε χαρακτηριστικά.

«Εμείς την ψάξαμε αρχικά σε μοναστήρι. Θέλω να ζητήσω συγγνώμη από τις καλόγριες στο μοναστήρι των Αγίων Θεοδώρων που μπήκαν στα κελιά τους νύχτα για να ψάξουν και τις αναστάτωσαν. Ήταν λάθος και μία κίνηση απελπισίας…», πρόσθεσε.

«Έχουμε γεράσει πριν την ώρα μας, ενώ είμαστε στα καλύτερα χρόνια της ζωής μας», κατέληξε συγκινημένη.

«Δεν έκανε κακό στον εαυτό της…»

Η Δέσποινα αναφέρει τα όσα προβλημάτιζαν την αδελφή της το τελευταίο διάστημα.

«Στενοχωριόταν γιατί δεν την άρεσε η σχολή της. Δεν επιθυμούσε να συνεχίσει στη νοσηλευτική και ήθελε να την παρατήσει. Είχε άγχος γιατί σκεφτόταν πως οι γονείς μας έδωσαν πολλά χρήματα για εκείνη και δεν θα τελείωνε τη σχολή», είπε.

«Δεν πιστέψαμε ποτέ πως θα έκανε κακό στον εαυτό της. Το νιώθουμε πως είναι ζωντανή. Λίγο πριν χαθεί, μάρτυρας την είδε να μπαίνει σ’ ένα άσπρο αυτοκίνητο».

Η Αγγελική Σταυρουλάκη εξαφανίστηκε το πρωί της Πέμπτης 18 Φεβρουαρίου 2010, όταν έφυγε από το σπίτι της στο χωριό Ασή Γωνιά Χανίων με το αυτοκίνητο της οικογένειας. Αργότερα βρέθηκε εγκαταλειμμένο στην εθνική οδό Χανίων – Ρεθύμνου, στη γέφυρα Πετρέ, έξω από την εκκλησία της Παναγίας της Παμμακάριστου. Ήταν ξεκλείδωτο, τα κλειδιά στη μηχανή και μέσα βρέθηκαν όλα τα προσωπικά της αντικείμενα και η ταυτότητά της.

Έχει ύψος 1.77 και σήμερα εάν ζει, θα είναι 32 χρόνων.