Η Άνγκελα Μέρκελ είναι 15 χρόνια καγκελάριος της Γερμανίας. Θεωρείται η πιο ισχυρή γυναίκα στον κόσμο και έχει μονοπωλήσει την πολιτική ζωή της χώρας της αλλά και της Ευρώπης για 1,5 δεκαετία. Παρά την σκληρότητα που έδειξε κατά καιρούς, έχει κερδίσει το προφίλ μιας μετριοπαθούς πολιτικού με φιλοευρωπαϊκό προσανατολισμό.

Πέρσι ανακοίνωσε πως δεν θα είναι ξανά υποψήφια για την καγκελαρία. Αυτή η τεράστια αλλαγή που θα προκύψει για την Γερμανία και την Ευρώπη, θα πάρει αρκετό χρόνο ακόμα. Οι εκλογές, όπως ανακοινώθηκε την περασμένη Τετάρτη, θα διεξαχθούν στις 26 Σεπτεμβρίου. Αλλά αν έχουν τον ίδιο κατακερματισμό όπως και οι προηγούμενες, τότε θα χρειαστεί αρκετός χρόνος ώστε να σχηματιστεί μια κυβέρνηση συνεργασίας.

Ωστόσο με τα τωρινά δεδομένα η 4η θητεία της Μέρκελ στην καγκελαρία, ρεκόρ για την πολιτική ιστορία της Γερμανίας, σε λίγο θα φτάσει στο τέλος της. Η αλλάγή στην ηγεσία της χώρας, θεωρείται από πολλούς ως κομβικό σημείο για το μέλλον της Ευρώπης. Και το ερώτημα που προκύπτει είναι, ποιος θα αναλάβει τα ηνία; Μετά τη Μέρκελ τι ακολουθεί;

Τα ονόματα των υποψηφίων από τότε που η Άνγκελα Μέρκελ ανακοίνωσε πως θα αποσυρθεί έφτασαν σε διψήφιο αριθμό. Οι επικρατέστεροι πλέον για να την διαδεχθούν στην καγκελαρία είναι μάλλον πέντε. Ο ένας είναι ο πρωθυπουργός της Βαυαρίας και επικεφαλής του αδερφού κόμματος των Χριστιανοδημοκρατών, εκείνου των Χριστιανοκοινωνιστών, Μάρκους Σέντερ. Η υποψηφιότητα του δεν είναι σίγουρη αλλά η δημοτικότητα του εκτοξεύτηκε τους τελευταίους μήνες μετά από το χειρισμό της πανδημίας στο κρατίδιο της Βαυαρίας, όπου πήρε γρήγορες αποφάσεις επιδεικνύοντας ηγετικές ικανότητες.

Ο άλλος υποψήφιος, εκείνος που πολλοί θεωρούν ότι θα είναι ο πιο κατάλληλος συνεχιστής της πολιτικής που χάραξε η Άνγκελα Μέρκελ τα τελευταία 15 χρόνια, είναι ο πρωθυπουργός του πολυπληθέστερου κρατιδίου της χώρας, της Βόρειας Ρηνανίας – Βεστφαλίας. Και δεν είναι άλλος από τον Αρμιν Λάσετ. Μπορεί αρχικά να χρεώθηκε την αποτυχία για την διάδοση του κορωνοϊού στο κρατίδιο λόγω της χαλαρότητας των μέτρων και να μειώθηκε η δημοτικότητα του, αλλά κανείς δνε μπορεί να τον ξεγράψει λόγω της συμμαχίας που έχει με τον άκρως δημοφιλή υπουργό Υγείας, Γενς Σπαν, στον οποίο χρεώνεται κατά μεγάλο ποσοστό η επιτυχημένη διαχείριση της πανδημίας.

Ο Λάσετ είναι μετριοπαθής, φιλοευρωπαϊστής και έχει ένα ήπιο προφίλ που πιστεύεται ότι θα κάνει καλό στις σχέσεις με τις άλλες χώρες της Ευρώπης αλλά και στην επίτευξη κυβέρνησης συνεργασίας. Η συμμαχία με τον Σπαν βέβαια μπορεί να τον βοηθήσει, αν ο τελευταίος δεν αποφασίσει να είναι ο ίδιος υποψήφιος. Η δημοφιλία του αυτή την στιγμή είναι τόσο μεγάλη που θα μπορούσε να έχει ελπίδες.

Ο τέταρτος είναι ο Νόρμπερτ Ρέτγκεν. Ίσως να είναι η πιο αδύναμη υποψηφιότητα αλλά οι ξεκάθαρες απόψεις του τον καθιστούν σοβαρό υποψήφιο. Από το 2009 μέχρι και το 2012 ήταν υπουργός Περιβάλλοντος, αλλά μετά η Μέρκελ τον απομάκρυνε. Εκείνος όμως κατάφερε να επιστρέψει και να πάρει την θέση του επικεφαλής της επιτροπής εξωτερικών υποθέσεων της «Μπουντεστάγκ». Είναι ειδικός σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και επιπλέον τάσσεται υπέρ της οριστικής διακοπής των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας στην ΕΕ.

Ο τελευταίος είναι ο Φρίντριχ Μερτς, που εγκατέλειψε την πολιτική από το 2009 αλλά σχεδόν μια δεκαετία αργότερα επανήλθε για να διεκδικήσει την θέση του ηγέτη των Χριστιανοδημοκρατών αλλά και εκείνης του καγκελάριου. Ο Μέρτς θεωρείται ο εκλεκτός του Βολφγκανγκ Σόιμπλε, έχοντας την φήμη του μη διαλλακτικού και αυστηρού, υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους εσωκομματικούς αντιπάλους της Μέρκελ κατηγορώντας την ακόμα και για «σοσιαλδημοκρατικοποίηση» του κόμματος. Έχει την «ευλογία» του επιχειρηματικού κόσμου και πάντα θεωρούσε πρόβλημα την Ελλάδα για την Ευρώπη τα προηγούμενα χρόνια.

Ο δρόμος φαίνεται να είναι ακόμα μακρύς και ίσως προστεθούν κάποια ακόμα ονόματα, ή να αφαιρεθούν κάποια από τα παραπάνω. Πάντως το σίγουρο είναι πως οι εκλογές του 2021 στην Γερμανία είναι οι πιο σημαντικές των τελευταίων χρόνων και για την χώρα αλλά και για την ΕΕ. Θα αλλάξει ρότα η Γερμανία και μαζί της η Ευρώπη ή θα συνεχίσει στον δρόμο που χάραξε η Άνγκελα Μέρκελ;