To 1953 η αυτοκινητοβιομηχανία Chrysler με έδρα το Ντιτρόιτ των ΗΠΑ, προσπαθούσε να σχεδιάσει ένα αυτοκίνητο το οποίο θα κινούνταν με κινητήρα στροβίλου και όχι εμβόλου. Οι κινητήρες στροβίλου έχουν 80% λιγότερα εξαρτήματα από εκείνους του εμβόλου, έχουν μεγαλύτερη διάρκεια ζωής και προξενούν λιγότερο θόρυβο. Και μπορούν να λειτουργήσουν με οτιδήποτε εύφλεκτο.

Ύστερα από μια δεκαετία, η εταιρεία είχε κατασκευάσει 50 αυτοκίνητα με κινητήρες στροβίλου, τα οποία διέθεσε στο κοινό για δοκιμή. Κάποιοι λοιπόν έπαιρναν το αυτοκίνητο για τρεις μήνες και μετά το έδιναν σε κάποιον άλλον για άλλο τόσο. Περισσότεροι από 200 άνθρωποι μπόρεσαν να κάνουν test drive σε αυτά τα αμάξια. Ένας από αυτούς ήταν ο τότε πρόεδρος του Μεξικού, Adolfo Mateos.

Ο Mateos είχε ακούσει ιστορίες πως το αυτοκίνητο μπορούσε να κινηθεί με οποιοδήποτε καύσιμο. Ακόμα και άρωμα Chanel. Έτσι ρώτησε τον αντιπρόσωπο της Chrysler αν μπορούσε να χρησιμοποιήσει τεκίλα. Ο αντιπρόσωπος έκανε ένα τηλεφώνημα από την Πόλη του Μεξικού στο Ντιτρόιτ. Οι μηχανικοί στην πόλη του Μίσιγκαν έκαναν ένα τεστ και απάντησαν ότι λειτουργεί. Ο Mateos τελικά έκανε την βόλτα του καίγοντας τεκίλα. Μια βόλτα που σήμερα είναι αδύνατον να κάνει κάποιος.

Τα αυτοκίνητα με κινητήρα στροβίλου ήταν πανάκριβα. Κόστιζαν τότε 50.000 δολάρια, κάτι που σήμερα μεταφράζεται σε 400.000 δολάρια. Σύμφωνα με το περιοδικό Gear Heads, 43 από τα 50 αυτοκίνητα τράκαραν ώστε η Chrysler να γλιτώσει τον φόρο εισαγωγής. Τα επόμενα 50 χρόνια σώθηκαν μόνο 3, με το ένα να είναι στην κατοχή του διάσημου παρουσιαστή Jay Leno.