Ένα νεαρό ζευγάρι κάθεται στο πάρκο και συζητάει.

– Κώστα, λέει η γυναίκα, πες μου, τα μάτια μου δε λάμπουν σαν αστέρια;

– Και τα δόντια μου δεν αστράφτουν σαν μαργαριτάρια;

– Ναι, απαντά.

– Και τα μαλλιά μου δεν είναι καθαρό χρυσάφι μέσα στο φως του ήλιου;

– Ναι, απαντά και πάλι αυτός.

– Ω! Κώστα, μόνο εσύ ξέρεις να λες τόσο ποιητικά λόγια!