Αν νομίζετε ότι στις αρχές του προηγούμενα αιώνα δεν αγωνίζονταν για λίγα λεπτά δημοσιότητας, κάνετε μεγάλο λάθος.

Μια ιστορία που αφηγείται ακόμα και σήμερα, έχει διασωθεί με κεντρικό ήρωα έναν Έλληνα μετανάστη που βρέθηκε στις ΗΠΑ, το 1930.

Ο Γιώργος Σταθάκης ήταν Έλληνας μετανάστης, που ζούσε μόνιμα στο Μπάφαλο της Νέας Υόρκης και εργαζόταν ως σεφ. Στόχος του ήταν να γίνει «talk of the town» και να βγάλει γρήγορο χρήμα για να εκδώσει ένα βιβλίο με μεταφυσικές εμπειρίες, ώστε να μείνει στην ιστορία ως ο μεγαλύτερος ερευνητής.

Έτσι κάλεσε όλες τις εφημερίδες της εποχής, λέγοντας ότι θα πέσει στους καταρράκτες του Νιαγάρα,  μέσα σε ένα βαρέλι.

Μάλιστα η πτώση θα είχε και κοινό που θα έβλεπε ζωντανά το παράτολμο εγχείρημα του θαρραλέου Κρητικού.

Το βαρέλι ήταν φτιαγμένο από ατσάλι και ξύλο, είχε μέσα ιμάντες και σχοινιά για να αποφευγούν οι τραυματισμοί από τους κραδασμούς. Μαζί του θα είχε το κατοικίδιο του, μια χελώνα και μια φιάλη οξυγόνου.

Και ενώ όλα ήταν υπολογισμένα, μια μικρή παράβλεψη ήταν και η μοιραία.Το ημερολόγιο γράφει 5 Ιουλίου 1930, το ρολόι δείχνει 2,30 το μεσημέρι και ο Σταθάκης ρίχνεται στους καταρράκτες.

Όμως το βαρέλι πέφτει και κολλάει ακριβώς στο σημείο που πέφτει ο μεγαλύτερος όγκος νερού από τον Νιαγάρα και οι βοηθοί δεν μπορούν να πλησιάσουν. Μέχρι να μειωθεί η ποσότητα του νερού έχει έρθει η νύχτα και το σωστικό συνεργείο δεν μπορεί να πλησιάσει. Την επόμενη μέρα το πρωί, το βαρέλι βρίσκεται, άθικτο, αλλά ο Σταθάκης δεν αναπνέει.

Και ενώ κανείς θα περίμενε ότι πέθανε από κάποιο τραυματισμό κατά την πτώση, η αιτία θανάτου ήταν η ασφυξία. Η φιάλη του οξυγόνου δεν έφτασε για τις ώρες που χρειάστηκαν μέχρι να προσεγγίσουν το σημείο τα σωστικά συνεργεία και ο άτυχος Κρητικός έχασε τη ζωή του μάταια.

Μάλιστα οι βοηθοί του επέμεναν να έχει και άλλες φιάλες οξυγόνου αλλά εκείνος αρνήθηκε λέγοντας ότι μια φιάλη φτάνει γιατί όλα θα τελείωναν πολύ γρήγορα.

Για την ιστορία η χελώνα σώθηκε.