Επιπλέον φόρο θα κληθούν να πληρώσουν χιλιάδες φορολογούμενοι καθώς ένας κρυφός φόρος κρύβεται πίσω από την υποχρεωτική συλλογή ηλεκτρονικών αποδείξεων.

Κάθε χρόνο εκατομμύρια μισθωτοί, συνταξιούχοι, κατ’ επάγγελμα αγρότες και ελεύθεροι επαγγελματίες θα πρέπει να εξοφλούν μέσω πιστωτικών ή χρεωστικών καρτών ή με άλλες μεθόδους ηλεκτρονικής πληρωμής δαπάνες για αγορές αγαθών και παροχή υπηρεσιών συνολικού ύψους 30% επί του ετήσιου ατομικού εισοδήματός τους.

Η υποχρέωση αυτή θα ισχύσει από το 2020 και μετά.

Όποιοι δεν καταφέρνουν να καλύψουν το 30% του εισοδήματός τους με δαπάνες εξοφληθείσες με ηλεκτρονικά μέσα πληρωμής θα καλούνται να καταβάλουν επιπλέον φόρο εισοδήματος, ο οποίος θα επιβάλλεται με συντελεστή 26% επί της διαφοράς μεταξύ του ποσού των δαπανών που πραγματοποίησαν και του ποσού που αντιστοιχεί στο 30% του εισοδήματος.

Οι αλλαγές στις ηλεκτρονικές αποδείξεις

Ειδικότερα, η ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών αποφάσισε:

– Να αυξήσει από τα επίπεδα του 10%-20% στο επίπεδο του 30% του ετήσιου φορολογητέου εισοδήματος το ύψος των δαπανών για αγορές αγαθών και παροχή υπηρεσιών που πρέπει να εξοφλούν κάθε χρόνο με πιστωτικές ή χρεωστικές κάρτες ή μέσω e-banking ή με άλλα ηλεκτρονικά μέσα πληρωμών περισσότεροι από 3.000.000 μισθωτοί, συνταξιούχοι και κατ’ επάγγελμα αγρότες.

– Να επεκτείνει την υποχρέωση αυτή και στους αυτοαπασχολούμενους.

– Να τιμωρεί όσους εκ των παραπάνω δεν μπορούν να καλύψουν το 30% του εισοδήματός τους με ηλεκτρονικές πληρωμές, επιβάλλοντάς τους έξτρα φόρο εισοδήματος 26% επί του μη καλυπτόμενου ποσού!

Η παγίδα στις ηλεκτρονικές αποδείξεις

Με την εφαρμογή των αλλαγών αυτών, οι οποίες θα περιληφθούν στο υπό κατάρτιση φορολογικό νομοσχέδιο, εκατομμύρια φορολογούμενοι θα κινδυνεύσουν να βρεθούν αντιμέτωποι με υπέρογκες φορολογικές επιβαρύνσεις τα επόμενα χρόνια.

Τον κίνδυνο να υπερφορολογηθούν εξαιτίας των αλλαγών αυτών θα αντιμετωπίσουν, ειδικότερα, οι έχοντες πολύ χαμηλά εισοδήματα, οι οποίοι φορολογούνται όχι με βάση τα ποσά που δηλώνουν στην εφορία αλλά με βάση τα εξωπραγματικά τεκμαρτά εισοδήματα που τους προσδιορίζουν τα τεκμήρια διαβίωσης για τα σπίτια στα οποία διαμένουν και τα αυτοκίνητα που χρησιμοποιούν.

Κι αυτό διότι στις περιπτώσεις των φορολογουμένων αυτών το 30% δεν θα υπολογίζεται επί του πολύ χαμηλού πραγματικού εισοδήματός τους αλλά επί του εξωπραγματικά υψηλού τεκμαρτού εισοδήματος. Το αποτέλεσμα, όπως αναφέρει ο Ελεύθερος Τύπος, θα είναι το ποσό που θα πρέπει τελικά να καλύψουν με πληρωμές σε «πλαστικό χρήμα» ή μέσω άλλων ηλεκτρονικών μεθόδων να φθάνει μέχρι και το 60% του πραγματικού τους εισοδήματος.

Π.χ. ένας χαμηλοσυνταξιούχος 68 ετών που λαμβάνει κάθε μήνα την κατώτατη προνοιακή σύνταξη των 345 ευρώ από τον ΟΠΕΚΑ και, ως εκ τούτου, δηλώνει ετησίως εισόδημα 4.140 ευρώ (345 ευρώ x 12 μήνες), αλλά βαρύνεται με τεκμήρια διαβίωσης συνολικού ύψους 8.000 ευρώ, λόγω ελαχίστου τεκμηρίου 3.000 ευρώ, διαμονής του σε διαμέρισμα 60 τ.μ. και χρήσης Ι.Χ. αυτοκινήτου 1.300 κυβικών εκατοστών 15ετίας, θα πρέπει να πληρώσει με «πλαστικό χρήμα» ή μέσω e-banking ή με άλλα ηλεκτρονικά μέσα πληρωμής καταναλωτικές δαπάνες συνολικού ύψους ίσου με το 30% όχι επί των 4.140 ευρώ που είναι το πραγματικό του εισόδημα, αλλά επί των 8.000 ευρώ που είναι το εξωπραγματικό τεκμαρτό του εισόδημα.

Δηλαδή, ο συγκεκριμένος φορολογούμενος θα πρέπει να εξοφλήσει με ηλεκτρονικό τρόπο δαπάνες συνολικού ύψους 2.400 ευρώ (το 30% των 8.000 ευρώ), που αντιστοιχούν στο 58% του πενιχρού πραγματικού του εισοδήματος (στο 58% των 4.140 ευρώ)!