Λάτρεψε την Ελλάδα, ταίριαξε, αγαπήθηκε όσο λίγοι, τίμησε τα ποδοσφαιρικά μας γήπεδα, μα αυτό που κρατάω από αυτόν τον τεράστιο παίκτη, είναι ότι ήταν κύριος. Ξεχώρισε, για μια δεκαετία, ήταν στη κορυφή, αλλά ποτέ δεν καβάλησε το καλάμι, ποτέ δεν προκάλεσε, και πάντα έδινε το 100% του εαυτού του στην ομάδα των Πρασίνων.

'Ηρθε στη χώρα μας το 1989, και για 15 χρόνια χάρισε μοναδικές στιγμές στους Έλληνες φιλάθλους. Χαρισματικός γκολτζής, μύρισε το γκολ, πριν καν δοθεί η πάσα. Το ταλέντο του το μαρτυρούν τα 244 γκολ που πέτυχε σε όλη του την παρουσία στα ελληνικά γήπεδα.

Χωρίς να είναι παίκτης που κάνει ντρίμπα ή πασάρει εξαιρετικά, ήταν η σιγουριά στην κορυφή της επίθεσης του Παναθηναϊκού. Μια πάσα στη μεγάλη περιοχή, έφτανε για να καταλήξει στα δίχτυα του αντιπάλου. 

Ακούραστος, εργατικός, φωτεινό παράδειγμα για όλη την ομάδα των Πρασίνων. Για αυτό και κανείς δεν τον αμφισβήτησε 15 χρόνια. Και φυσικά ποιος μπορεί να ξεχάσει το γκολ του τρελού Πολωνού μέσα στον Άγιαξ;