Ο καθηγητής του Harvard Timothy Leary έκανε μια ολόκληρη γενιά να εθιστεί στο LSD - και θεωρήθηκε ως "ο πιο επικίνδυνος άνθρωπος στην Αμερική" από τον πρόεδρο Nixon.

Ο Τimothy Leary ήταν μια από τις πιο διάσημες αλλά παρεξηγημένες μορφές του 20ου αιώνα. Οι ένθερμοι θαυμαστές του τον είδαν ως φιλόσοφο και ψυχεδελικό γκουρού που ήταν υπεύθυνος για μια διαφορετική κουλτούρα. Πολλοί τον είδαν ως απειλή για τη δημόσια τάξη. Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Richard Nixon δήλωσε πως ο Leary ήταν "ο πιο επικίνδυνος άνθρωπος στην Αμερική".

Ο Leary ήταν ένας περίπλοκος άνθρωπος. Πάντοτε, είχε ένα ενδιαφέρον για την επέκταση των δυνατοτήτων της ανθρώπινης συνείδησης, όμως ήταν επίσης ένας αναξιόπιστος άνθρωπος που λάτρευε τη δημοσιότητα. Αποβλήθηκε από την Στρατιωτική Ακαδημία West Point επειδή έπινε. Αργότερα, το 1941, εκδιώχθηκε από το Πανεπιστήμιο της Αλαμπάμα επειδή πέρασε μια νύχτα σε γυναικείους κοιτώνες. Μετά από κάποιο διάστημα στο στρατό κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, ο Leary επέστρεψε τελικά στην ακαδημαϊκή κοινότητα και πήρε το διδακτορικό του δίπλωμα στην Κλινική Ψυχολογία από το Berkeley.

Το 1958, μετακόμισε στην Ευρώπη με τα παιδιά του. Μετά την επιστροφή του από την Ευρώπη, αποδέχτηκε τη θέση του καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Harvard. Στη συνέχεια, κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού στο Μεξικό, δοκίμασε μανιτάρια τα οποία δημιουργούσαν παραισθήσεις και εθίστηκε. 

Όταν ο Leary επέστρεψε από το Μεξικό ήταν ένας διαφορετικός άνθρωπος. Δημιούργησε το πρόγραμμα Harvard Psilocybin με τον Richard Alpert, έναν συνεργάτη στο τμήμα ψυχολογίας που αργότερα έγινε γνωστός με το όνομα Ram Dass.

Ο Leary και ο Alpert παρήγαγαν ψυχεδελικά φάρμακα - αρχικά psilocybin αλλά αργότερα LSD - και τα έδιναν σε συναδέλφους, φυλακισμένους και μια ομάδα φοιτητών. Ο Leary έγραψε αργότερα ότι η συμμετοχή των φοιτητών στα πειράματα έδειξε ότι «η πνευματική έκσταση, η θρησκευτική αποκάλυψη και η ένωση με τον Θεό ήταν πλέον άμεσα προσβάσιμες».

Εκδιώχθηκε, απολύθηκε από το Harvard αλλά εγκαταστάθηκε σε μια έπαυλη στο Μίλμπρουκ της Νέας Υόρκης, όπου οργανώθηκε μία μικρή κοινότητα ανθρώπων, συνεχίζοντας τους πειραματισμούς με τη χρήση του LSD. 

Μετά από δύο συλλήψεις για κατοχή μαριχουάνας, το 1965 και το 1968,ο  Leary καταδικάστηκε τελικά τον Ιανουάριο του 1970 σε φυλάκιση δέκα ετών. Σύντομα δραπέτευσε από τη φυλακή και εγκατέλειψε την Αμερική, ωστόσο συνελήφθη για τρίτη φορά δύο χρόνια αργότερα, στο Αφγανιστάν. Αφέθηκε τελικά ελεύθερος στις 21 Απριλίου 1976 και εγκαταστάθηκε στη βόρεια Καλιφόρνια.

Ο θάνατός του μεταδόθηκε ζωντανά στην ιστοσελίδα του, όπου τα τελευταία του λόγια ήταν: "Γιατί όχι; Γιατί όχι; Γιατί όχι;"

Συνέχισε μέχρι το τέλος της ζωής του να εκδίδει βιβλία και να μιλά σε συνέδρια και Πανεπιστημια, ενώ αποδείχτηκε φανατικός των  νέων τεχνολογιών, όπως της εικονικής πραγματικότητας και του διαδικτύου.

Πέθανε το 1996 και μέρος της τέφρας του μεταφέρθηκε με τη βοήθεια πυραύλου στο διάστημα, όπου παρέμεινε σε τροχιά για περίπου έξι χρόνια, πριν αναφλεγεί στην ατμόσφαιρα της Γης.