Δευτέρα 2 Σεπτεμβρίου 2019. Τρεμάμενη φωνή στο τηλέφωνο. Γνώριμη από προσωπικές αφηγήσεις κι από τους λυγμούς που συντρόφευαν πάντα το κλείσιμο της εκάστοτε κουβέντας. Η φωνή της κυρίας Σταυρούλας Τομπάζη, της μητέρας της 21χρονης Λίνας Κοεμτζή που τον Νοεμβρίου του 2016 βρήκε τραγικό θάνατο πέφτοντας στο κενό από τον 9ο όροφο της φοιτητικής εστίας του ΑΠΘ, σήμερα μοιάζει πιο ισχυρή, ο θρήνος και ο τρόμος την έχουν μετατρέψει σε απόγνωση: 

«Θέλω να μιλήσουμε. Πρέπει να μιλήσουμε. Πάντα σας έλεγα ότι η Λίνα μου δεν αυτοκτόνησε, πως ένα χέρι ήταν αυτό που την έσπρωξε στο κενό. Από το θάνατο του παιδιού μου μέχρι σήμερα έχω δώσει γενναίες μάχες για να δικαιωθεί η μνήμη της και να αναπαυθεί η ψυχούλα της. Το παιδί μου, μου το σκότωσαν. Ένα γεγονός που συνέβη χθες στο πρωί στο νεκροταφείο των Γιαννιτσών έρχεται να προστεθεί σε όλα όσα πίστευα και πιστεύω μέχρι σήμερα», λέει και συνεχίζει: «Εχθές το πρωί λοιπόν, κατά τις 8.20 πήγα, όπως κάθε μέρα, στο νεκροταφείο για να επισκεφθώ την κόρη μου. Μέσα στην είσοδο, στεκόταν ένα μαύρο Audi τύπου τζιπ χωρίς πινακίδες όπου επέβαιναν δύο άνδρες. Ξαφνικά, ο οδηγός άνοιξε το παράθυρο και μου είπε: «Καλημέρα κοπελιά. Να σε ρωτήσω κάτι;». Πλησίασα προς το μέρος του και τότε, ο οδηγός έβαλε μπροστά στο πρόσωπό μου ένα χαρτόνι που έγραφε: «Αν δεν σταματήσεις να μιλάς, θα σου κόψω το λαρύγγι». Πριν προλάβω να πω κάτι, το αυτοκίνητο ανέπτυξε ταχύτητα και εξαφανίστηκε. Έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου και σωριάστηκα σε ένα παγκάκι δίπλα στο μνήμα του παιδιού μου.

Την πρωί της επόμενης ημέρας πήγα στο Α.Τ. Γιαννιτσών και έκανα καταγγελία. Παρακαλώ να κινηθεί άμεσα ο Εισαγγελέας και να ανοίξουν όλες οι κάμερες ώστε να μάθουμε ποιο ήταν αυτό το αυτοκίνητο και ποιοι επέβαιναν σε αυτό. Το αυτοκίνητο θα πήγε είτε προς Έδεσσα είτε προς Θεσσαλονίκη. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος για να φύγεις από εκεί ενώ στους εν λόγω δρόμους υπάρχουν αμέτρητες κάμερες που θα έχουν καταγράψει την πορεία του. Μέσα σ' αυτό μπορεί να επέβαινε ο δολοφόνος της κόρης μου, ή κάποιος που να σχετίζεται με τη δολοφονία της. Σας ικετεύω, κάντε κάτι γρήγορα. Η ζωή μας έχει γίνει κόλαση. Εγώ θα συνεχίσω να παλεύω για να δικαιωθεί το κοριτσάκι μου, κανείς δεν μπορεί να με τρομάξει με απειλές, κανείς δεν είναι ικανός να με σταματήσει. Το ότι σκότωσαν την κούκλα μου θα μου το πληρώσουν ακριβά...».