Όταν σκέφτεστε πιθανά ζώα που προσφέρουν συναισθηματική στήριξη οι αλιγάτορες πιθανότατα δεν περνούν από το μυαλό σας. Αυτό, όμως, δεν εμπόδισε έναν άντρα από την Πενσιλβάνια να «αγκαλιάσει» έναν αλιγάτορα, ελπίζοντας να τον βοηθήσει να ξεπεράσει την κατάθλιψη.

Ο 65χρονος Joie Henney έλαβε έγκριση από τον γιατρό του να χρησιμοποιήσει έναν αλιγάτορα ως ζώο συναισθηματικής υποστήριξης, αφού αρνήθηκε να λάβει φάρμακα για την κατάθλιψη. Ο εν λόγω αλιγάτορας, με το όνομα Wally, δεν είναι ένας συνηθισμένος, αφού του αρέσουν τα χάδια και οι αγκαλιές.

Ο Joie τον περιγράφει ως ήπιο, λέγοντας στους δημοσιογράφους ότι δεν έχει δαγκώσει ποτέ κανέναν και ότι φοβάται ακόμα και τις γάτες. Παρότι γνωρίζει ότι ο Wally θα μπορούσε να του ξεσκίσει το χέρι εάν το ήθελε, ο 65χρονος λέει ότι δεν τον φοβάται καθόλου.

«Είναι σαν σκύλος. Του αρέσουν τα χάδια και οι αγκαλιές. Με βοηθάει να διατηρώ τη διάθεσή μου. Όταν "πέφτω", είναι σαν να το καταλαβαίνει. Θα έρθει σε μένα από μόνος του. Έχει σκαρφαλώσει και στο κρεβάτι μου, όταν δεν αισθάνομαι καλά», λέει.

Ο Wally θα γίνει φέτος τεσσάρων και θα μεγαλώσει περισσότερο, και αν δεν τον είχε πάρει ο Joie, πιθανότατα να μην ζούσε πια. Όταν πήρε την απόφαση να τον σώσει, όμως, ο Joie δεν είχε φανταστεί ότι τελικά θα τον έσωζε και εκείνος, αφού αμέσως αντιλήφθηκε ότι η παρουσία του αλιγάτορα τον βοηθούσε με την κατάθλιψή του.

«Όταν επέστρεφα σπίτι και ήταν γύρω μου, όλα ήταν καλά. Ο γιατρός μου ήξερε για τον Wally και σκέφτηκε ότι δουλεύει, επομένως γιατί όχι».

Έτσι, ο Wally καταγράφηκε και επίσημα ως ζώο συναισθηματικής στήριξης και ο Joie ξεκίνησε να τον παίρνει παντού μαζί του. Τον πάει βόλτες στο πάρκο, τον παίρνει μαζί του στα ψώνια, ενώ τον παίρνει και στις επισκέψεις του στους οίκους ευγηρίας, όπου είναι το κέντρο της προσοχής.

«Δεν ξέρω τι θα έκανα χωρίς αυτόν», λέει ο Joie.