Το τραγούδι του Παύλου Σιδηρόπουλου κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1979, στον ομώνυμο δίσκο. Ξεχώρισε αμέσως για την χαλαρή μουσική του αλλά και τον στίχο του. Αλλά και για το μυστήριο που έκρυβε. Ποιος ήταν ο «Μπαμπης ο Φλου»; Ήταν υπερκτό πρόσωπο ή πλάσμα της φαντασίας του Σιδηρόπουλου;

Ο Νίκος Τζονιχάκης, ήταν φίλος του Παύλου τότε. Βρήκε τραγικό θάνατο τον περασμένο Φεβρουάριο, από τον χιονιά που έπληξε την Εύβοια όπου είχε αποσυρθεί τα τελευταία χρόνια, στα 75 του χρόνια. Ήταν από τους πρώτους που είχε αφήσει μακριά μαλλιά επί χούντας. Τον είχαν συλλάβει και τον είχαν κουρέψει. Ο ίδιος λοιπόν, ισχυριζόταν πως ο πραγματικός «Μπάμπης ο Φλου» ήταν ο πατέρας του. Ένας άνθρωπος χαλαρός, με αδυναμία στο ποτό, άνεργος, γυναικάς, με άποψη για την ζωή.

Το 2015, ένας μοναχός στο Άγιο Όρος, ισχυρίστηκε πως πριν αφιερωθεί στον θεό, ήταν ροκάς με το ψευδώνυμο ο «Μπάμπης ο Φλου». Αλλά η ιστορία του ότι ήταν φίλοι και γείτονες με τον Παύλο Σιδηρόπουλο δεν είναι και τόσο πιστευτή. Ούτε η ηλικία του μοιάζει να ταιριάζει.

Η ιστορία του Τζονιχάκη είναι πιο πιθανή. Άλλωστε ήταν αποδεδειγμένα φίλοι, με τον Τζονιχάκη να γράφει ποιήματα και τον Σιδηρόπουλο να μελοποιεί ένα από αυτά. Το «Τζονιχάκειον άσμα» από τον δίσκο «Εν Λευκώ». Ο ήρωας με το όνομα Φλου, υπήρχε και στην ταινία του Ανδρέα Θωμόπουλου, «Ασυμβίβαστος», στην οποία συνεργάστηκε με τον Σιδηρόπουλο και είχε τα ίδια χαρακτηριστικά. Αν λοιπόν ήταν όντως υπαρκτό πρόσωπο, ο «Μπάμπης ο Φλου» θα πρέπει να ήταν ακριβώς όπως στην ταινία και το τραγούδι. Ρέμπελος, «ωραίος» που «άμα ψιλοβαριότανε άραζε όπου ‘βρισκε να λιαστεί»...