«Ω, Θεέ μου»... Κάποιοι κλαίνε, άλλοι προσεύχονται: εκατοντάδες τουρίστες και Παριζιάνοι, αποσβολωμένοι, σοκαρισμένοι, παρακολουθούν τις φλόγες να καταπίνουν την Παναγία των Παρισίων.

Κραυγές κατάπληξης και λυγμοί ακούγονται από το πεζοδρόμιο, όταν το βέλος του καμπαναριού, του ιστορικού μνημείου, καταρρέει ενώ η φωτιά κατατρώει τον ξύλινο σκελετό του.

Έχοντας σαστίσει, δείχνοντας να μην πιστεύουν τα μάτια τους, οι θεατές βιντεοσκοπούν την τραγωδία με τα κινητά τηλέφωνά τους.

«Το Παρίσι παραμορφώθηκε. Αυτή η πόλη δεν θα ξαναγίνει ποτέ όπως ήταν», δηλώνει συντετριμμένος ο Φιλίπ, ένας 30χρονος άνδρας που έσπευσε στην περιοχή όταν τον ειδοποίησε ένας φίλος του. «Είναι τραγωδία. Αν πιστεύετε στον Θεό, τώρα είναι η ώρα για να προσευχηθείτε», πρόσθεσε, όπως μεταδίδει το Γαλλικό Πρακτορείο και αναμεταδίδει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Ενώ οι δυνάμεις ασφαλείας προσπαθούσαν να διευρύνουν την περίμετρο ασφαλείας γύρω από το κτίριο, τουρίστες και κάτοικοι εξακολουθούσαν να έρχονται, συρρέοντας στις γέφυρες του Ιλ ντε λα Σιτέ.

Μια γυναίκα, με δάκρυα να κυλούν από τα μάτια της, προσπαθούσε να βρει λόγια για να εκφράσει την οδύνη της. Όμως δεν έβγαινε φωνή από το στόμα της...

«Τελείωσε, δεν θα την ξαναδούμε, ένας χώρος αποκάλυψης καταρρέει μπροστά στα μάτια μας. Θα ήθελα να ξέρω το γιατί. Με όσα συμβαίνουν στον κόσμο, γιατί έγινε αυτό στη Νοτρ Νταμ; Είναι ίσως θεϊκό σημάδι», σχολίασε ένας 37χρονος άνδρας.

Ένας αξιωματικός της αστυνομίας, ακριβώς δίπλα του, αναφωνεί: «Ω, Θεέ μου».

«Είναι φρικτό, η ιστορία μας γίνεται στάχτη», λέει ο Μπενουά, που έφτασε με το ποδήλατό του, απηχώντας το γενικό αίσθημα απελπισίας και αδυναμίας.

«Είμαι συντετριμμένη», λέει απλά μια γυναίκα, η Ναταλί Καντβαλάντερ, που έφτασε στο Παρίσι πριν από δύο ημέρες για τουρισμό, μαζί με τον σύζυγό και τα δύο παιδιά τους.

Στάχτες πέφτουν πάνω στο πλήθος, ενώ ακούγονται οι σειρήνες των περιπολικών και των πυροσβεστικών οχημάτων. Κάποιοι τραβούν φωτογραφίες, άλλοι περιγράφουν από το τηλέφωνο στους φίλους τους τον κιτρινόμαυρο καπνό, τις στάχτες, την απόγνωση, τη θλίψη. «Είναι χιλίων ετών», εξηγεί ένας άνδρας στη 10χρονη κόρη του.

Ένα κορίτσι, στην εφηβεία, λέει διστακτικά: «Μπορεί και να μην είναι τόσο σοβαρό». «Πρόκειται για την Παναγία των Παρισίων», απαντά η μητέρα της, χωρίς να ξεκολλήσει το βλέμμα από τις φλόγες που αγκαλιάζουν τη στέγη του καθεδρικού ναού.