Συγκλονιστικές είναι οι αποκαλύψεις που κάνει ο δραπέτης – τραγουδιστής που απέδρασε από τη φυλακή και έκανε καριέρα στις πίστες. Με τρεμάμενη φωνή και με λυγμούς ανέφερε πως έπεσε θύμα βιασμού μέσα στο κελί του.

Μέσα από τα κρατητήρια ο δραπέτης – τραγουδιστής περιέγραψε όλα όσα έζησε στη φυλακή και πώς ένας συγκρατούμενός του τον βίαζε πράγμα που τελικά τον οδήγησε στην απόφαση να αποδράσει, όταν του δόθηκε άδεια. Παράλληλα μιλώντας στην εκπομπή «Μαζί σου» με την Τατιάνα Στεφανίδου στον ΣΚΑΪ αντέκρουσε τους ισχυρισμούς κάποιων ότι τους αποσπούσε χρήματα και ότι παρουσιαζόταν ως γιος εφοπλιστή.

Αρχικά αναφέρθηκε στην παρουσία του στη φυλακή και γιατί αποφάσισε να μην επιστρέψει πίσω μετά από την άδειά του, με τις αποκαλύψεις να συγκλονίζουν. «Το αδίκημα συνέβη το 1999 όταν ήμουν 23 ετών και το 2002 φυλακίστηκα μετά από τελεσίδικη ποινή φυλάκισης περίπου τεσσάρων ετών. Μπαίνοντας στη φυλακή ξεκίνησα να εργάζομαι. Το αδίκημα είναι γνωστό και δεν θέλω να αναφερθώ για αυτό που έκανα τότε. Η Δικαιοσύνη καλά έκανε και με καταδίκασε, καθώς αυτή είναι η δουλειά της, αφού είχα μπλέξει με παρέες που δεν έπρεπε. Με έστειλαν στην πιο σκληρή φυλακή και δεν το κατάλαβα ποτέ αυτό. Ήταν μια φυλακή που υπήρχαν μόνο βαρυποινίτες. Με έβαλαν στο ίδιο κελί με έναν κρητικό που εξέτιε ποινή δις ισόβια για τη δολοφονία τεσσάρων ανθρώπων».

«Την πέμπτη μέρα στη φυλακή βαρυποινίτης ήρθε στο κρεβάτι μου»
Ο δραπέτης – τραγουδιστής ήταν εμφανώς σε συναισθηματική φόρτιση και αφού ζήτησε συγγνώμη μέσα σε λυγμούς συνέχισε τις αποκαλύψεις. «Γυρίζω πίσω το χρόνο και αυτό μου κάνει κακό. Έκανα καιρό ψυχανάλυση για να το ξεπεράσω, δεν θέλω να το συζητάω αλλά πρέπει. Την πέμπτη μέρα που ήμουν στη φυλακή ο βαρυποινίτης που μοιραζόμασταν το κελί ήρθε στο κρεβάτι μου... Καταλαβαίνετε τι περνούσα πάνω από έναν χρόνο στη φυλακή και δεν μπορούσα να αντιδράσω γιατί ήταν βαρυποινίτης. Μου έλεγε να μην πω τίποτα σε κανέναν. Και άλλα παιδιά με συμβούλευσαν να μην μιλήσω και να μην πάω το θέμα στο πειθαρχικό. Αν σου βγει το όνομα στη φυλακή ότι είσαι “ρουφιάνος” θα σε ακολουθεί και έξω από τη φυλακή. Μοναδικό όπλο που είχα ήταν η άδεια. Δεν ήθελα να αποδράσω… Όταν όμως μου έδωσαν την άδεια και βγήκα έξω, ανάσανα και δεν ήθελα να γυρίσω μέσα γιατί ήξερα τι θα συμβεί και πάλι. Ή θα γύριζα πίσω και θα ανεχόμουν την κατάσταση ή θα τον σκότωνα και θα ήμουν ακόμα στη φυλακή. Αν αυτό συνέβαινε στις μέρες μας θα ήταν αλλιώς τα πράγματα. Ο βιασμός είναι έγκλημα, πολύ μεγάλο έγκλημα και ο λόγος που έγινα δημοσιογράφος ήταν για να καταφέρω να αντιμετωπίσω να αναδείξω το θέμα».