Αποκαλυπτικό είναι το σκεπτικό της απόφασης που απέρριψε το αίτημα του Δημήτρη Κουφοντίνα για νέα άδεια μιας και σε αυτή αναφέρεται ξεκάθαρα πως είναι επικίνδυνος για την τέλεση νέων εγκλημάτων.

Το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Βόλου, στο βούλευμά του, υιοθετεί πλήρως την επιχειρηματολογία όσων είχαν αντιδράσει με τις εξόδους του καταδικασμένου για συμμετοχή στη 17Ν τρομοκράτη και ειδικά στο γεγονός ότι δεν έχει δηλώσει μεταμέλεια.

Υπογραμμίζει ότι «εκτιμάται ότι υπάρχει κίνδυνος, κατά τη διάρκεια της άδειας να τελέσει νέα εγκλήματα, ενώ δεν συντρέχουν λόγοι που δικαιολογούν την προσδοκία ότι δεν θα κάνει κακή χρήση αυτής (άδειας)».

Αναφορά γίνεται και σε πρόσφατες αναφορές του Δημήτρη Κουφοντίνα όπως είναι η προτροπή του «να ξαναπιάσουμε, μέσα και έξω από τη φυλακή, το κόκκινο νήμα αυτών των αγώνων». Η φρασεολογία αυτή, υπογραμμίζουν οι δικαστές, καταδεικνύει «ένα πρόσωπο, που εμπράκτως και σταθερά αποτάσσεται την έννομη τάξη» και μάλιστα όταν αυτοχαρακτηρίζεται «αντικαθεστωτικός».
Μάλιστα φροντίζουν να απορρίψουν εκ των προτέρων κάθε νέο αίτημα υποστηρίζοντας πως δεν έχει τις τυπικές προϋποθέσεις να λαμβάνει άδειες γιατί είναι πολυ-ισοβίτης.

Αναλυτικότερα, το δικαστικό συμβούλιο του Βόλου, στην 37/2019 απόφασή του, ερμηνεύοντας τον Σωφρονιστικό Κώδικα, επισημαίνει ότι εφόσον δεν προβλέπεται και δεν ρυθμίζεται «ως προς τη χορήγηση αδείας σε καταδικασμένους σε πλείονες της μίας ποινές ισοβίου καθείρξεως, δεν είναι επιτρεπτή, κατ' άρθρο 55 παρ. 1 του Σωφρονιστικού Κώδικα, η χορήγηση τακτικής αδείας στις περιπτώσεις αυτές, διότι ο νομοθέτης θα το προέβλεπε ρητά».

Θυμίζεται πως ο Δημήτρης Κουφοντίνας έχει καταδικαστεί για την τέλεση κακουργημάτων σε 11 φορές ισόβια κάθειρξη και σε πρόσκαιρη κάθειρξη 25 ετών.

Ακόμη, το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Βόλου, εξετάζοντας τις ουσιαστικές προϋποθέσεις χορήγησης αδειών στους κρατουμένους, αναφέρει, μεταξύ των άλλων τα εξής: «Από τις συνθήκες της ατομικής και κοινωνικής κατάστασής του, εκτιμάται ότι υπάρχει κίνδυνος, κατά τη διάρκεια της άδειας να τελέσει νέα εγκλήματα, ενώ δεν συντρέχουν λόγοι που δικαιολογούν την προσδοκία ότι δεν θα κάνει κακή χρήση αυτής (άδειας). Όπως προέκυψε, ο ανωτέρω κατάδικος, κατά τη διάρκεια της κράτησής του στις 24.10.2014 και στις 30.5.2018, προέβη σε δηλώσεις που δημοσιεύθηκαν στο διαδίκτυο.

Ειδικότερα, ο εν λόγω κατάδικος στις 24.10.2014, απέστειλε στα μέσα μαζικής ενημέρωσης κείμενο, όπου αναφερόμενος στο κράτος και χαρακτηρίζοντας τον εαυτό του ως αντικαθεστωτικό, ανέφερε: ''Τα σχέδιά τους δεν θα περάσουν. Να αντισταθούμε στην κρατική τρομοκρατία'', ενώ στις 30.5.2018, απέστειλε στα μέσα μαζικής ενημέρωσης άλλο κείμενο, στο οποίο, αφού περιέγραφε τον εαυτό του ως πολιτικό κρατούμενο, ανέφερε τα εξής: ''Και επειδή τίποτε και ποτέ δεν μας χαρίστηκε και αυτά που αποκαλούνται δικαιώματα δεν είναι παρά οι κατακτήσεις μακρών και πολύχρονων αγώνων, η μόνη απάντηση που μπορούμε να δώσουμε, είναι να ξαναπιάσουμε, μέσα και έξω από τη φυλακή, το κόκκινο νήμα αυτών των αγώνων''. Από τις παραπάνω δηλώσεις, δεν μπορεί παρά να συνάγεται αρνητικό συμπέρασμα ως προς την πορεία του σωφρονισμού του συγκεκριμένου καταδίκου».

Όπως αποκαλύπτεται από το βούλευμα «την ίδια στάση τήρησε ο εν λόγω κατάδικος και ενώπιον του παρόντος Συμβουλίου. Ειδικότερα, ερωτηθείς ο τελευταίος εάν σέβεται τους κανόνες της έννομης τάξης με βάση τους οποίους οριοθετείται, προσδιορίζεται και λειτουργεί το κοινωνικό σύνολο στο οποίο επιδιώκει να ενταχθεί, έστω και για λίγο, με τη λήψη τακτικής αδείας, απέφυγε συνειδητά να απαντήσει αρνητικά ή θετικά, αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι η ιδεολογία του και οι πεποιθήσεις του είναι σταθερές και δεν θα τις αρνηθεί, η ιδεολογία του συγκεκριμένη και σταθερή και ότι ο αγώνας του είναι πάντα ο ίδιος».

Επίσης, οι δικαστές αναφέρουν ότι ο Δημήτρης Κουφοντίνας «εξέθεσε ότι κινείται πάντα με σεβασμό στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια, εντούτοις, όταν ρωτήθηκε εάν σέβεται το ίδιο και την ανθρώπινη ζωή, που αποτελεί υπέρτατο έννομο αγαθό, απέφυγε ομοίως να απαντήσει συγκεκριμένα, επαναλαμβάνοντας ότι σέβεται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, και ότι βιώνει δραματικά την αντινομία ανάμεσα στις πράξεις του και στον πόνο των συγγενών των θυμάτων του, που είναι και δικός του».