Τα τελευταία χρόνια μια πληθώρα Ελληνικών συγκροτημάτων και μουσικών σχημάτων με φρέσκα ακούσματα και (συνήθως) αγγλικό στίχο, έχει καταφέρει να βρει το δρόμο της προς το κοινό. Ο Lumiere Brother (κατά κόσμον Θανάσης Χριστοδούλου) προχωρά στο δρόμο που άνοιξαν οι Raining Pleasure και έστρωσαν οι Matisse, η Monika και ο Monsieur Minimal. Εδώ και λίγες εβδομάδες βρίσκεται στα δισκοπωλεία το πρώτο προσωπικό album του νεαρού καλλιτέχνη με τίτλο «Fiction», από τις πιο ενδιαφέρουσες μουσικές εμπειρίες του τελευταίου διαστήματος.

Ο Θανάσης Χριστοδούλου δεν κρύβει τις έντονες κινηματογραφικές αναφορές που επηρεάζουν τη μουσική του, συνθέτοντας ένα «προσωπικό soundtrack» που όμως δεν εγκλωβίζεται στην παγίδα της αυτοαναφορικότητας. Από τα πρώτα λεπτά ακρόασης γίνεται αισθητή η έντονη παρουσία των ήχων του πιάνου σε συνδυασμό με την αποκήρυξη της κιθάρας! Όπως ο ίδιος δηλώνει: «Ήθελα να αποδείξω ότι μπορώ να φτιάξω ένα πλήρες indie pop album χωρίς κιθάρα». Αυτό και μόνο αποτελεί μια «έκπληξη» και δίνει ξεχωριστό χαρακτήρα στo «Fiction».

Η επιλογή αυτή δεν είναι άσχετη  με το γεγονός ότι η κιθάρα ήταν όργανο με το οποίο συνδέθηκε o Θανάσης Χριστοδούλου  κατά τη διάρκεια της θητείας του στο πατρινό συγκρότημα Serpentine. Ήταν ιδρυτικό μέλος του σχήματος,  το οποίο κυκλοφόρησε το ΕΡ «City Closed For Now» το 2007. Από τους Serpentine έκανε το ξεκίνημά της και η αδερφή του, Μonika, της οποίας ο Θανάσης αποτελεί μέντορα και πνευματικό δάσκαλο. Εκείνη τελικά τον «πρόλαβε» δισκογραφικά με τα γνωστά διθυραμβικά αποτελέσματα («Avatar») ενώ εκείνος προτίμησε να ολοκληρώσει τις σπουδές του πριν αφοσιωθεί στην ηχογράφηση του «Fiction».

Μουσικά το «Fiction» ενσωματώνει μια πλειάδα αναφορών και μουσικών επιρροών, από τους ήχους του Danny Elfman (στις ταινίες του Tim Burton), τις μελωδικές συνθέσεις του Yann Tiersen (από την περίοδο του Amelie και όχι μόνο), τον δουλεμένο (αλλά πάντα εύληπτο) στίχο των Beatles και τα Γαλλικά σύγχρονα ακούσματα (που κουβαλά ο Θανάσης από την περίοδο των σπουδών του στη Λυών). Πέρα από το πιάνο τα τραγούδια «ντύνονται» με ήχους από ακορντεόν, αρμόνιο, μελόντικα, μεταλλόφωνο, synthesizer, μπάσο και drums, παράλληλα με  ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κοριτσίστικα φωνητικά.

Ο Lumiere Brother μας συστήνεται με το «Fiction», ένα album που αξίζει την ευκαιρία να κερδίσει το κοινό με την φρεσκάδα των ακουσμάτων που κουβαλά. Το μόνο σίγουρο είναι ότι περιμένουμε τη συνέχεια με αντίστοιχο ενδιαφέρον.