Στην ματαίωση της μετάθεσης του ειδικού φρουρού που εκτελούσε χρέη σκοπού στην πρεσβεία του Ιράν την ώρα της επίθεσης από το Ρουβίκωνα, προχώρησε η ηγεσία της ΕΛΑΣ ύστερα από τη γνωστοποίηση της προσωπικής δοκιμασίας που υφίστατο ο αστυνομικός.

Μετά την ανακοίνωση του σωματείου ειδικών φρουρών με την οποία έγινε εμμέσως γνωστό ότι η 37χρονη γυναίκα του αστυνομικού έχασε την Παρασκευή τη μάχη με τη ζωή νικημένη από τον καρκίνο, με νεότερη εντολή της ΓΑΔΑ «πάγωσε» η μετακίνηση του ενστόλου στις πεζές περιπολίες στο κέντρο της Αθήνας.

Η μετακίνηση του αστυνομικού είχε αποφασιστεί στο πλαίσιο της Ένορκης Διοικητικής Εξέτασης που διεξήγετο για όσα ακολούθησαν την επίθεση του Ρουβίκωνα στην πρεσβεία του Ιράν τα ξημερώματα της 17ης Σεπτεμβρίου.

Ο αστυνομικός παρότι βρέθηκε σε ιδιαίτερα δυσμενή θέση για λόγους αξιοπρέπειας και υπερηφάνειας δεν επικαλέστηκε το προσωπικό-οικογενειακό δράμα που ζούσε προκειμένου να τύχει ευνοϊκής μεταχείρισης.

Στη χθεσινή τους ανακοίνωσή τους οι Ειδικοί Φρουροί ανέφεραν:

Δυστυχώς η ζωή μας επιφυλάσσει την τελευταία κουβέντα στα γεγονότα, έχοντας τη δύναμη να ξεσκεπάζει την ανθρώπινη υποκρισία και υπεροψία, έχοντας τη δυνατότητα να υπερβαίνει τη μικροψυχία και την απανθρωπιά, παράλληλα όμως να αποκαλύπτει το μεγαλείο της υπομονής, της καρτερικότητας, της αξιοπρέπειας!

Αναφερόμαστε στον “πρωταγωνιστή” της “επιδρομής “στην Πρεσβεία του Ιράν του οποίου το μεγαλείο της ψυχής του, αδιαφόρησε για τις “σειρήνες’ των επικριτών του, αδιαφόρησε ακόμα και για τους βιαστικούς τιμωρούς του, χωρίς να ξεπουλήσει τον προσωπικό Γολγοθά του με τα “αργύρια” της λύπησης, σηκώνοντας δύο σταυρούς έναν τον προσωπικό του και έναν της υπηρεσιακής διαπόμπευσης.

Κανένας δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει, κανένας δεν ήταν υποχρεωμένος να γνωρίζει, ΕΚΤΟΣ από εκείνους που τον τιμώρησαν, εκτός από εκείνους που έδωσαν την εντολή μετακίνησης, εκτός από αυτούς που τη διέταξαν, ενώ θα έπρεπε να τον στηρίζουν και να τον προστατεύουν !

Διαμηνύουμε σε κάθε πλευρά, έστω και κάτω από αυτές τις συνθήκες , την απαίτηση να εγκαταλειφθεί από την Διοίκηση η απαράδεκτη συμπεριφορά της αντιμετώπισης των χαμηλόβαθμών ως RES (πράγμα) παίρνοντας πίσω την άδικη και αναχρονιστική διαταγή της μετακίνησης .

Εμείς ζητούμε ταπεινά «συγγνώμη» από τον συνάδελφο αισθανόμενοι ότι είναι το ελάχιστο που οφείλουμε απέναντι στο μεγαλείο της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του.