Ο Σταμάτης Φασουλής παραχώρησε συνέντευξη στο "Βήμα", μιλώντας για τα άκρα της πολιτικής, τους Έλληνες, την αριστερά και τη σημερινή κατάσταση στη χώρα.

Ο ίδιος εξομολογείται το μεγαλύτερό του φόβο και  εκφράζει τη δική του άποψη για το τι κάναμε λάθος ως χώρα.

Κινδυνεύουμε από τα άκρα; «Ναι, και δεν με νοιάζει αν είναι από εδώ ή από εκεί. Είναι άκρα. Και εμείς ακραίοι γίναμε. Αυξήθηκε, λέει, η Χρυσή Αυγή, αυξήθηκε και ο ΣΥΡΙΖΑ... Μα εμείς τα αυξήσαμε, δεν αυξήθηκαν από μόνα τους... Δεν καθόταν μόνη της η Χρυσή Αυγή και φούσκωσε. Μετακινήθηκαν και οι δεξιοί και οι κεντρώοι, όλοι, πιο ακραία. Οι ίδιοι είμαστε ο ΣΥΡΙΖΑ και η Χρυσή Αυγή, αλλά δεν το καταλαβαίνουμε. Νομίζουμε ότι είναι κάτι άλλο, εχθρικό. Όχι, είναι τα αδέλφια μας, τα παιδιά μας, η μάνα μας, οι φίλοι μας που έγιναν Χρυσή Αυγή και ΣΥΡΙΖΑ. Ίδια οικογένεια είμαστε τώρα...».

Τι σας φοβίζει πραγματικά; «Αυτό που με φοβίζει περισσότερο από όλα πια ξέρεις τι είναι; Ότι δεν έχω κριτήρια, ότι δεν μπορώ να κρίνω κανέναν. Αυτό σημαίνει απώλεια συνείδησης και με φοβίζει πάρα πολύ. Δεν έχω το θάρρος ούτε το κουράγιο να κρίνω κανέναν. Σαν να έχει πέσει μια σουρντίνα αισθημάτων και τα έχει ναρκώσει όλα. Σε μένα συμβαίνει αυτό. Δεν μπορώ να υψώσω τη φωνή μου και να κρίνω κάποιον. Σαν να έχουμε όλοι λερωμένη τη φωλιά μας – στο μέτρο που αναλογεί στον καθένα μας, φυσικά, γιατί εγώ δεν έχω την ίδια ευθύνη που έχει ένας πρωθυπουργός, ούτε μια γριούλα που κάθεται στον Βόλο έχει την ίδια ευθύνη με μένα. Ευθυνόμαστε όλοι γιατί κάναμε και τα στραβά μάτια, ζήσαμε μια ζωή που δεν μας αναλογούσε, ζήσαμε τη ζωή άλλων...».

Είμαστε αριστερόστροφη χώρα; «Πρώτα απΆ όλα είμαστε μια χώρα που ζει με αριστερό Δημόσιο... Ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί το Δημόσιο είναι τρόπος λειτουργίας πρώην ανατολικού μπλοκ, πρώην παραπετάσματος, κανονικά... Και από την άλλη πλευρά, αυτό που λάνσαρε ο ήλιος του ΠαΣοΚ όταν ανέτειλε, αυτή η συνδικάλα, ήταν ό,τι χειρότερο. Και τώρα τους τρώει το ίδιο το παιδί τους, ζωντανούς, ο ίδιος ο Φωτόπουλος τους καταπίνει... Ήταν εκείνοι που βγήκαν με το “ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο” και το πρώτο που έκαναν ήταν να πάρουν τα λεφτά της ΕΟΚ και να τα δώσουν στα σωματεία για να τα έχουν με το μέρος τους. Αν αυτό θεωρείται πολιτική, τι να πω... Ταράζομαι τόσο πολύ με όλα αυτά, που μπορεί να ξαναρχίσω να αισθάνομαι ικανός για να κρίνω κάποιον».

Πού πιστεύετε ότι έγινε η στραβή; «Συνέχεια κάνουμε μια στραβή... Σκέψου ότι ο Ελληνοϊταλικός Πόλεμος είχε 8.000 νεκρούς και ο Εμφύλιος 80.000... Καταλαβαίνεις για τι λαό μιλάμε... Είναι λίγο περίεργο. Δεν τον κρίνω, τον κοιτάω από μακριά... Τι να πεις για έναν λαό που για κάτι δικό τους, για το μεταξύ τους, χάθηκαν τόσες χιλιάδες ζωές; Ο Εμφύλιος ήταν ένα πολύ μεγάλο ταρακούνημα, δεν νομίζω ότι θα συνέλθουμε ποτέ...».

Είχαμε καλύτερους πολιτικούς στο παρελθόν; «Βεβαίως. Όπως είχαμε και καλύτερους Έλληνες. Παλιά ήταν πιο αναγνωρίσιμος ο εχθρός. Τώρα μπορεί να είναι και φίλος μας. Τα όρια είναι δυσδιάκριτα. Έχω μια φίλη, που ανήκει στον προοδευτικό χώρο, με ακραίες αριστερές ιδέες και συζεί με έναν άνδρα ο οποίος εσχάτως ανήκει στη Χρυσή Αυγή. Όταν τη ρώτησα πώς μπορεί, μου απάντησε ότι καθένας είναι ελεύθερος να πιστεύει ό,τι θέλει. Έμεινα έκπληκτος».