Στις 13 και 14 Ιουλίου του 1977, ένα blackout στην Νέα Υόρκη σκοτείνιασε την πόλη και εντελώς ειρωνικά, έριξε φως σε όλες τις σκοτεινές πτυχές της. Η κοινωνική ανισότητα βρισκόταν στα ύψη και η εγκληματικότητα μεγάλωνε χρόνο με το χρόνο. Οι συμμορίες των γκέτο ήλεγχαν τις περιοχές τους και τα ναρκωτικά πωλούνταν παντού. Ωστόσο η πλούσια Αμερική δεν έδινε δεκάρα για τους υπόλοιπους. Και με αφορμή το blackout, μια άτυπη εξέγερση στους δρόμους, έδειξε πως η Νέα Υόρκη δεν είναι μόνο μια λαμπερή μητρόπολη.

Περίπου 800.000 άνθρωποι βρέθηκαν χωρίς ρεύμα. Πολλοί εγκλωβίστηκαν σε ασανσέρ ή στον υπόγειο σιδηρόδρομο. Σε πολλά κτίρια ξέσπασαν φωτιές. Και οι φτωχοί κάτοικοι των γκέτο, είτε ήταν μέλη συμμοριών είτε όχι, βγήκαν στους δρόμους και ξεκίνησαν το πλιάτσικο. 31 γειτονιές καταστράφηκαν ολοσχερώς, με τους κατοίκους της Νέας Υόρκης να παίρνουν ότι βρουν μπροστά τους. Κοσμήματα, αυτοκίνητα, έπιπλα, ηχεία, μείκτες και δίσκους.

Πολλά κτίρια ακόμα και στο κοσμοπολίτικο Broadway παραδόθηκαν στις φλόγες. Συνολικά 1.037 φωτιές καταγράφηκαν σε κάτι περισσότερο από 24 ώρες. 1.616 μαγαζιά λεηλατήθηκαν ολοσχερώς ενώ οι συνολικές ζημιές έφτασαν τα 300 εκατ. δολάρια (σημερινή αξία 1,2 δισ. δολάρια). 550 αστυνομικοί τραυματίστηκαν, ενώ οι συλλήψεις ξεπέρασαν τις 4.000.

Άνθρωποι κρύβονταν μέσα σε μαγαζιά, προσπαθώντας να αποφύγουν τους φακούς της αστυνομίας. Ακόμα και με το φως της ημέρας, το πλιάτσικο συνεχίστηκε. Το ρεύμα άρχισε να επανέρχεται μετά από πολλές ώρες, πρώτα στην συνοικία του Κουίνς και αργότερα στο Μανχάταν. Δεν ήταν η πρώτη φορά που η Νέα Υόρκη βυθίστηκε στο σκοτάδι, αφού δώδεκα χρόνια νωρίτερα είχε συμβεί ξανά το ίδιο. Ωστόσο τότε ήταν διαφορετικές οι συνθήκες. Ύφεση στην οικονομία δεν υπήρχε και οι κάτοικοι των γκέτο ήταν πολύ πιο περιορισμένοι από το δόγμα του «separate but equal».

Η Νέα Υόρκη, επανήλθε στους κανονικούς ρυθμούς της αρκετά γρήγορα. Ωστόσο, εκείνη η ημέρα έδωσε πνοή στην Χιπ –Χοπ. «Ήταν σαν Χριστούγεννα για τους μαύρους. Την επόμενη μέρα υπήρχαν 1.000 Dj παραπάνω», θυμάται ένας από τους πρωτοπόρους της Χιπ – Χοπ, ο Dj Kool Herc. Πράγματι, πολλοί από τους μετέπειτα ράπερ και Djs της Χιπ – Χοπ, κατάφεραν να αποκτήσουν τα ηχητικά τους συστήματα με αυτόν τον τρόπο. O συγγραφέας και κριτικός μουσικής, Nelson George, θυμάται επίσης: «Το blackout είχε μεγάλη επίδραση στην Χιπ – Χοπ. Μετά την εξέγερση, ξεπήδησαν ξαφνικά χιλιάδες ράπερ με κλεμμένα πικάπ».

Το ρεύμα λοιπόν μπορεί να επανήλθε, αλλά η πόλη ήταν ρημαγμένη. Η Νέα Υόρκη χαρακτηρίστηκε ως «Γuμνή πόλη» από τον ξένο τύπο. Μέσα σε αυτόν τον χαμό και την λεηλασία, η Χιπ –Χοπ βρήκε τρόπο να αναδειχθεί. Δεκάδες γνωστοί ράπερ, όπως ο Grandmaster Caz, παραδέχθηκαν χρόνια μετά, ότι κι εκείνοι άρπαξαν μουσικό εξοπλισμό. Ο συγγραφέας και ερευνητής πάνω στην Χιπ –Χοπ, Joe Schloss, δήλωσε πριν από έναν χρόνο στο amny.com, προσπαθώντας να δικαιολογήσει εν μέρει εκείνη την ημέρα: «Η ιστορία της Χιπ – Χοπ είναι φτιαγμένη γύρω από το ότι δεν συμβαδίζει με τους κανόνες της υπόλοιπης κοινωνίας. Σε κάθε ευκαιρία, έφτιαξε δικούς της». Όπως στο μεγάλο blackout του 1977...