Για όλους εμάς που μένουμε στο κέντρο της Αθήνας και σε άλλες περιοχές ήταν κάτι σαν εξωτικό θέαμα στις καθόδους μας προς τις παραλίες της νότιας Αττικής. Για όσους ζουν στα νότια προάστια ήταν σημείο αναφοράς και μέρος της καθημερινότητας για τους περίοικους. Ο λόγος για τον περίφημο "Κουτάλα", το προχώ περίπτερο που έκανε την έννοια του drive in πράξη.

Ο,τι και αν ήθελες να αγοράσεις από αυτό, δεν είχες παρά να σταματήσεις κοντά τους, να ανοίξεις το παράθυρο του αυτοκινήτου σου, να το ζητήσεις, να βάλεις το αντίτιμο σε μια μεγάλη κουτάλα-κουπί και να περιμένεις όσα ζήτησες και τα ρέστα σου.

Από τη δεκαετί του '60 μέχρι και πριν λίγα χρόνια, αποτέλεσε τοπόσημο της παραλιακής, με τα αυτοκίνητα συχνά να σχηματίζουν ουρές. Έπειτα από απόφαση του δημάρχου τις περιοχές και την επιθυμία κάποιων κατοίκων που συνοδεύτηκε από κατηγορίες για πρόκληση ατυχημάτων στο σημείο, αποφασίστηκε η μετακίνηση του περιπτέρου.

Πολλοί πίστεψαν πως αυτό έκλεισε, ωστόσο η πραγματικότητα είναι πως απλά μεταφέρθηκε σε πιο άνετη τοποθεσία, με λιγότερη κυκλοφορία βέβαια.  Σήμερα μπορεί κανείς να βρει το περίπτερο του κύριου Μιχάλη λίγο μετά τη στροφή για το Μικρό Καβούρι, μακριά από το στρατηγικό σημείο που είχε την έδρα του για σχεδόν 50 χρόνια. 

Όμως η κουτάλα είναι ακόμα εκεί, έτοιμη να προμηθεύσει τα απαραίτητα, αλλά κυρίως να γεμίσει με νοσταλγία και αναμνήσεις.

Εικόνα: Βράσταγκιρλ