Όσοι υποστηρίζουν την οπλοκατοχή στις ΗΠΑ αλλά και σε άλλα μέρη του κόσμου, φέρνουν συχνά ως παράδειγμα την Ελβετία, στην οποία κυκλοφορεί περίπου 1 ιδιωτικό όπλο ανά τέσσερις κατοίκους.

Πράγματι, 2 εκατ. όπλα κυκλοφορούν στην μικρή αυτή ευρωπαϊκή χώρα, η οποία έχει 8, 3 εκατ. κατοίκους. Παρόλ’ αυτά το 2016, καταγράφηκαν μόλις 47 απόπειρες αυτοκτονίας με όπλα. Και όπως φαίνεται κανένας δεν τα χρησιμοποιεί, όπως συμβαίνει στις ΗΠΑ, αφού η τελευταία περίπτωση μακελειού, έγινε πριν από 17 χρόνια, όταν ο ο Friedrich Leibacher σκότωσε 14 ανθρώπους πριν αυτοκτονήσει.

Τι κάνει σωστά η Ελβετία; Όπως αναφέρει το Business Insider, τα πάντα οφείλονται στην ιστορία της χώρας και στους πολύ αυστηρούς νόμους για την χρήση όπλων. Η ιστορία της χώρας είναι λίγο πολύ γνωστή. Η Ελβετία κατάφερε να μείνει ουδέτερη σε δυο Παγκόσμιους Πολέμους αλλά και αργότερα, έχοντας να αναμειχθεί σε παγκόσμια διαμάχη από το 1815.

Ωστόσο αυτό που δεν ξέρετε είναι ότι αυτή η ουδετερότητα ήταν πάντα ένοπλη. Οι Ελβετοί θεωρούν την οπλοκατοχή ως μια πατριωτική ενέργεια που τους βοηθάει στην εθνική τους άμυνα. Η στράτευση είναι υποχρεωτική. Όλοι οι άντρες λαμβάνουν στρατιωτική εκπαίδευση και τους δίνεται όπλο, το οποίο μπορούν αργότερα να αγοράσουν και να το πάρουν στο σπίτι τους.

Πάνω από το 25% των ανθρώπων που κατέχουν όπλο, είπαν πως το κράτησαν για στρατιωτικό ή αστυνομικό καθήκον. Στις ΗΠΑ αυτό το ποσοστό φτάνει μόλις το 5%. Περισσότερα από τα μισά όπλα που βρίσκονται στα χέρια πολιτών, είναι στρατιωτικά τουφέκια και όχι πιστόλια.

Οι πωλητές όπλων έχουν άδεια να περιορίζουν τις πωλήσεις τους σε τοπικό επίπεδο και κάθε όπλο που πωλείται θα πρέπει να καταγράφεται στο μητρώο της περιφέρειας και αργότερα αυτοί που το αγοράζουν θα πρέπει να υποβληθούν σε ψυχιατρική παρακολούθηση και να ελεγχθούν με διάφορους ακόμα τρόπους.

Όσοι Ελβετοί έχουν καταδικαστεί για βίαιη συμπεριφορά ή για εθισμό, δεν μπορεί να αγοράσει όπλο. Και αυτοί που κατέχουν όπλο, τις περισσότερες φορές δεν μπορούν να κυκλοφορούν με αυτό. Εκτός και αν δουλεύουν σε εταιρείες ιδιωτικής ασφαλείας ή στην αστυνομία.

Το παράδειγμα της Ελβετίας δεν είναι τέλειο. Το ποσοστό των αυτοκτονιών είναι από τα μεγαλύτερα στην Ευρώπη. Όμως έχει ένα πετυχημένο σύστημα οπλοκατοχής και χρήσης, που για άλλες χώρες θα αποτελούσε βελτίωση.