Κατ’ αρχάς, όταν η ομάδα της πόλης, το καμάρι της, που έχει τα περισσότερα πρωταθλήματα στο NBA, έχει το προσωνύμιο «Κέλτες» και στο γήπεδο βλέπουμε παντού γραμμένο το «Κέλτική περηφάνια», τότε η πρώτη απάντηση είναι, πολύ ιρλανδική.

Οι εντυπώσεις καμιά φορά δημιουργούν μια λάθος εικόνα. Αλλά στην προκειμένη περίπτωση, αυτό επιβεβαιώνεται και από τους αριθμούς. Το ιρλανδικό στοιχείο είναι τεράστιο γενικότερα στις ΗΠΑ. Περισσότερα από 33 εκατομμύρια άνθρωποι δηλώνουν απόγονοι Ιρλανδών, δηλαδή πάνω κάτω το 1/10 του συνολικού πληθυσμού. Μπορεί να είναι και περισσότεροι. Η Ιρλανδία από την άλλη, δεν ξεπερνά σε πληθυσμό τα 6,7 εκατομμύρια (και στα δυο κράτη).

Το Δουβλίνο έχει πληθυσμό περίπου 1,2 εκατομμύρια, ενώ το Μπέλφαστ περίπου 500.000. Το ποσοστό των Ιρλανδών στην Βοστώνη φτάνει το 23%, πράγμα που σημαίνει ότι κάτι περισσότερο από 1,5 εκατομμύριο άνθρωποι έχουν ιρλανδική καταγωγή. Αυτό από μόνο του την μετατρέπει στην πόλη με τους περισσότερους Ιρλανδούς στον κόσμο. Ακόμα και η Νέα Υόρκη μετά βίας φτάνει το 1 εκατομμύριο.

Επιπροσθέτως, οι Ιρλανδοαμερικανοί της Βοστώνης στην πλειοψηφία τους δηλώνουν Ιρλανδοί. Ακόμα κι αν βρίσκονται στην Βοστώνη για 4 γενιές. Η «κελτική περηφάνια» λοιπόν δεν είναι κάτι που λέγεται, αλλά κάτι που συμβαίνει και υπάρχει.

Την ημέρα του St Patrick’s Day, η Βοστώνη γεμίζει με τριφύλλια και ντύνεται στα πράσινα για να υποδεχθεί την πολυπληθή παρέλαση των 5 χιλιομέτρων. Και φυσικά, κανένας δεν δουλεύει στην Βοστώνη εκείνη την ημέρα, αφού έτσι κι αλλιώς συμπίπτει και με την επέτειο της εκκένωσης της πόλης από τον βρετανικό στρατό.

Οπότε στην ερώτηση «πόσο ιρλανδική είναι η Βοστώνη;», η απάντηση παραμένει η ίδια. Πολύ. Είναι σίγουρα η πρωτεύουσα των Ιρλανδών εκτός Ιρλανδίας. Άλλωστε, όταν σκέφτεστε Βοστώνη, το μυαλό σας δεν πάει αυτομάτως στο πράσινο χρώμα;