Μια από τις ακριβότερες χώρες στην Ευρώπη είναι η Ελλάδα, παρά τις συνεχείς μειώσεις μισθών. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, στη διάρκεια του 2011 η Ελλάδα βρίσκεται στην πρώτη θέση της Ε.Ε. σε ό,τι αφορά τις τιμές σε γαλακτοκομικά και αυγά, με απόκλιση τιμών 31,5% σε σχέση με το μέσο όρο της Ε.Ε. Είναι επίσης στην 7η θέση σε ακρίβεια στα έλαια και στα λίπη, με το παράδοξο να αγοράζει ο Έλληνας ακριβότερα το λάδι απ' ότι άλλοι Ευρωπαίοι που δεν παράγουν το προϊόν.

Επίσης είμαστε στην 6η θέση της ακρίβειας στην τιμή των ψαριών, με απόκλιση 12,4% από τη μέση τιμή. Στο ψωμί και τα δημητριακά η Ελλάδα το 2011 ήταν στην 8η θέση με 15,8% υψηλότερες τιμές από την Ε.Ε. Στα μη αλκοολούχα ποτά το 2011 η χώρα μας ήταν στη δέκατη θέση με 9,4% απόκλιση τιμών.

Στα είδη ένδυσης το 2011 η Ελλάδα ήταν στην 7η θέση με 3,1% απόκλιση, ενώ στα έπιπλα και τα χαλιά είχε την ενδέκατη θέση με 1,2%. Η Ελλάδα είναι στην υψηλότερη θέση στους υπολογιστές με 18,7% απόκλιση από τον κοινοτικό μέσο όρο. Πάντως στις τελευταίες θέσεις της ακρίβειας είναι η Ελλάδα σε κρέατα και οπωροκηπευτικά.

Mε υπόμνημά του προς το υπουργείο Ανάπτυξης, ο Σύνδεσμος Ελλήνων Βιομηχάνων υπογραμμίζει ότι δεν μπορεί να ρίξει τις τιμές των προϊόντων στην ελληνική αγορά και επικαλείται διάφορους λόγους, αφού πρώτα υποστηρίζει ότι η μείωση του εργατικού κόστους δεν επηρεάζει καθοριστικά τις τιμές.

Οι βιομήχανοι επικαλούνται διάφορες άλλες επιβαρύνσεις για αυτή την άρνηση να μειώσουν τις τιμές στα προϊόντα τους, όπως την αύξηση του κόστους ενέργειας, του κόστους των πρώτων υλών, το χαμηλό επίπεδο των βασικών υποδομών, το πολύ υψηλό κόστος των μεταφορών, τη σημαντική αύξηση των φόρων, τη μεγάλη καθυστέρηση επιστροφής του ΦΠΑ και τη διατήρηση πολλών ρυθμιστικών και διοικητικών εμποδίων.

«Είναι φανερό ότι οι παραπάνω παράγοντες επιβαρύνουν το κόστος και δεν επιτρέπουν τη μείωση των τιμών», αναφέρει ο ΣΕΒ.