Δικαστήριο στην Κίνα αποφάνθηκε ότι οι εταιρείες δεν μπορούν να δικαιολογήσουν αυτόματα την απόλυση εργαζομένων απλώς και μόνο επειδή η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί πλέον να εκτελεί τη δουλειά τους πιο φθηνά, καθώς οι επιχειρήσεις παγκοσμίως αναπτύσσουν όλο και περισσότερο συστήματα ΑΙ για την αυτοματοποίηση της ανθρώπινης εργασίας.

Οι αποφάσεις προέκυψαν από υποθέσεις που δημοσιεύθηκαν στα τέλη Απριλίου ενόψει της Εργατικής Πρωτομαγιάς, συμπεριλαμβανομένης μιας διαμάχης που αφορούσε έναν εργαζόμενο στον τομέα της τεχνολογίας του οποίου οι ευθύνες απορροφήθηκαν σταδιακά από μεγάλα γλωσσικά μοντέλα.

Σύμφωνα με τα δικαστικά έγγραφα, ο άνδρας εργαζόταν για μια διαδικτυακή εταιρεία τεχνολογίας ως επιθεωρητής ποιότητας ερωτήσεων, κερδίζοντας 25,000 γιουάν (3,640 $) το μήνα.

Η δουλειά του περιελάμβανε την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων που παράγονται μέσω αλληλεπιδράσεων μεταξύ χρηστών και μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης, συμπεριλαμβανομένου του ελέγχου των απαντήσεων για ορθότητα και του φιλτραρίσματος προβληματικού περιεχομένου ή περιεχομένου που παραβιάζει το απόρρητο.

Η εταιρεία αργότερα υποστήριξε ότι η πρόοδος στην τεχνολογία AI είχε μειώσει την ανάγκη για τον ρόλο του Zhou και προσπάθησε να τον μεταφέρει σε διαφορετική θέση με μείωση μισθού σε 15,000 γιουάν (2,180 $) το μήνα. Όταν την απέρριψε, η εταιρεία κατήγγειλε τη σύμβαση εργασίας του.

Στο επίκεντρο της διαμάχης ήταν εάν η αναδιάρθρωση με γνώμονα την τεχνητή νοημοσύνη συνιστούσε αυτό που ο νόμος περί συμβάσεων εργασίας της Κίνας περιγράφει ως «σημαντική αλλαγή στις αντικειμενικές συνθήκες», μια νομική προϋπόθεση που μπορεί να δικαιολογήσει τον τερματισμό μιας σύμβασης εργασίας υπό ορισμένες καταστάσεις.

Τα δικαστήρια απέρριψαν το επιχείρημα της εταιρείας. Σύμφωνα με τις αποφάσεις, η απόφαση μιας εταιρείας να υιοθετήσει την τεχνολογία AI και να αναδιοργανωθεί γύρω από αυτήν δεν καθιστά αυτόματα αδύνατη την εκτέλεση μιας σύμβασης εργασίας. Τα δικαστήρια διαπίστωσαν επίσης ότι ο ρόλος αντικατάστασης που προσφέρθηκε στον εργαζόμενο συνοδεύτηκε από τόσο σημαντική μείωση μισθού που δεν μπορούσε εύλογα να θεωρηθεί δίκαιη. Η απόλυση κρίθηκε τελικά παράνομη.

Το δικαστήριο αναγνώρισε ρητά την ένταση μεταξύ της τεχνολογικής προόδου και της προστασίας των εργαζομένων. Στην εξήγηση της υπόθεσης, το δικαστήριο δήλωσε ότι ενώ οι επιχειρήσεις είναι ελεύθερες να επιδιώξουν τεχνολογικές αναβαθμίσεις, πρέπει επίσης να λαμβάνουν υπόψη τα νόμιμα δικαιώματα και συμφέροντα των εργαζομένων κατά τη διάρκεια αυτών των μεταβάσεων.

Το δικαστήριο πρόσθεσε ότι οι εταιρείες θα πρέπει να δώσουν προτεραιότητα στην επανεκπαίδευση των εργαζομένων και να τους βοηθήσουν να μεταβούν σε ρόλους υψηλότερου επιπέδου που απαιτούν μεγαλύτερη ανθρώπινη συμμετοχή.