Η συζήτηση γύρω από την Τσικνοπέμπτη στα σχολεία επανέρχεται δυναμικά κάθε χρόνο, με αφορμή εικόνες ψησταριών σε αυλές και μυρωδιές κρέατος μέσα σε έναν χώρο που, θεωρητικά, έχει έναν ξεκάθαρα παιδαγωγικό ρόλο. Με αφορμή την ανάρτηση της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας ΝΕΜΕΣΙΣ συζητάμε για το έθιμο που δίχασε πολλούς.

Η Πανελλήνια Ομοσπονδία ΝΕΜΕΣΙΣ (ορθώς) ζητά να καταργηθεί το "τσίκνισμα" στα σχολεία και να αντικατασταθεί με δράσεις ευαισθητοποίησης για τα ζώα.

Η ΝΕΜΕΣΙΣ όπως μας αναφέρει ο Θανάσης Γούναρης, υπεύθυνος Παιδείας στο ΔΣ της Ομοσπονδίας, δεν αμφισβητεί την Τσικνοπέμπτη ως έθιμο – είναι κοινωνικό, πολιτισμικό και βαθιά ριζωμένο στην ελληνική καθημερινότητα. Το ζήτημα όμως δεν είναι όπως λέει, "τι κάνει ο καθένας στο σπίτι του, αλλά τι επιλέγει να αναπαράγει το σχολείο ως θεσμός και μήνυμα προς τα παιδιά".

Σύμφωνα με την τοποθέτηση της Ομοσπονδίας, το σχολείο οφείλει να λειτουργεί ως ουδέτερος και συμπεριληπτικός χώρος. Η διοργάνωση ψησταριών δεν έχει παιδαγωγικό χαρακτήρα και, αντίθετα, δημιουργεί αποκλεισμούς σε παιδιά και εκπαιδευτικούς που για λόγους υγείας, διατροφικών επιλογών ή θρησκευτικών πεποιθήσεων δεν καταναλώνουν κρέας. Την ίδια στιγμή, το ίδιο το εκπαιδευτικό σύστημα αναγνωρίζει καθημερινά αυτές τις ανάγκες μέσω των σχολικών γευμάτων, παρέχοντας εναλλακτικές επιλογές. Το να αγνοείται αυτός ο σεβασμός την Τσικνοπέμπτη, έστω και για μία μέρα, δημιουργεί μια εμφανή αντίφαση.

Η πρόταση δεν αφορά απαγορεύσεις, αλλά ξεκάθαρα όρια. Η Τσικνοπέμπτη δεν είναι σχολική γιορτή και δεν υπάρχει λόγος να μεταφέρεται αυτούσια στο σχολικό περιβάλλον. Η παράδοση μπορεί να συζητηθεί, να αναλυθεί και να προσεγγιστεί εκπαιδευτικά μέσα στην τάξη – χωρίς ψησταριές και επιβολές.