Πολύ πριν η δημόσια συζήτηση για τη σeξουαλική ταυτότητα ανοίξει στην Ελλάδα, ο Γιώργος Μαρίνος τόλμησε να μιλήσει ανοιχτά για την ομοφυλοφιλία του, ζώντας παράλληλα έναν μεγάλο έpωτα με την Κατιάνα Μπαλανίκα.

Σε μια Ελλάδα που τη δεκαετία του ’60 παρέμενε βαθιά συντηρητική και ασφυκτικά κλειστή απέναντι σε ζητήματα ταυτότητας και σeξουαλικότητας, ο Γιώργος Μαρίνος έκανε κάτι που για την εποχή θεωρούνταν σχεδόν αδιανόητο: μίλησε ανοιχτά για την ομοφυλοφιλία του. Ήταν από τους πρώτους επώνυμους ανθρώπους του θεάματος που το τόλμησαν δημόσια, σε μια περίοδο όπου η κοινωνική κατακραυγή μπορούσε να καταστρέψει καριέρες και ζωές.

Η στάση του θεωρήθηκε τότε προκλητική, σχεδόν σκανδαλώδης. Όμως ο ίδιος δεν επιχείρησε ποτέ να κρυφτεί πίσω από κοινωνικές συμβάσεις. Αντίθετα, αντιμετώπισε την προσωπική του ταυτότητα με ειλικρίνεια και μια ιδιότυπη θεατρική τόλμη που χαρακτήριζε συνολικά τη δημόσια παρουσία του.

Η αποκάλυψη αυτή δεν έγινε ξαφνικά. Ο ίδιος είχε μιλήσει πρώτα στους γονείς του ήδη από τα δεκαέξι του χρόνια, δηλώνοντάς τους πως είναι ομοφυλόφιλος, μια εξομολόγηση εξαιρετικά σπάνια για την ελληνική κοινωνία εκείνης της περιόδου.

Η εκκεντρική και ατρόμητη προσωπικότητά του ενέπνευσε και τον στενό συνεργάτη του Κώστα Τουρνά, ο οποίος έγραψε το τραγούδι «Ο Αχιλλέας απ’ το Κάιρο», εμπνευσμένο από τον ίδιο και τη σκηνική του αύρα.

Ο έpωτας με την Κατιάνα Μπαλανίκα

Κι όμως, μέσα σε αυτή την αντισυμβατική ζωή υπήρξε και ένας έpωτας που σημάδεψε βαθιά τον Γιώργο Μαρίνο: η ηθοποιός Κατιάνα Μπαλανίκα. Οι δυο τους υπήρξαν ζευγάρι για περίπου τέσσερα χρόνια στα τέλη της δεκαετίας του ’60, σε μια σχέση που ξεπέρασε τις ταμπέλες και τις κοινωνικές κατηγοριοποιήσεις.

Ο ίδιος έχει παραδεχτεί πως η Κατιάνα Μπαλανίκα υπήρξε ο μεγάλος έpωτας της ζωής του. Παρ’ όλα αυτά δεν θέλησε να προχωρήσει σε γάμο ή να αποκτήσει παιδιά, καθώς πίστευε ότι θα ήταν άδικο για ένα παιδί να βρεθεί αντιμέτωπο με το «αμαρτωλό», όπως το χαρακτήριζε τότε η κοινωνία, παρελθόν του.

Παρότι η εpωτική τους σχέση έληξε, ο δεσμός τους δεν χάθηκε ποτέ. Αντίθετα, παρέμειναν στενοί φίλοι και συνεργάτες για χρόνια, εμφανιζόμενοι μαζί στο ιστορικό νυχτερινό κέντρο «Μέδουσα», ενώ η βαθιά εκτίμηση τους συνέδεε μέχρι την τελευταία στιγμή..