Παραβατική «φυσιογνωμία» παίρνει η Ειδομένη όπως παρατηρούν αστυνομικοί και τοπικοί φορείς που βλέπουν να αναπτύσσονται στον καταυλισμό εγκληματικές ομάδες, οι οποίες προσπαθούν να κερδίσουν χρήματα εκμεταλλευόμενοι τους εξαθλιωμένους και ανυπεράσπιστους πρόσφυγες.

Διακίνηση ανθρώπων, λαθραίων τσιγάρων και ναρκωτικών ήταν μέχρι πρόσφατα τα πιο διαδεδομένα αδικήματα, στα οποία προστέθηκε, σύμφωνα με πληροφορίες του «ΕΤ», η πορνεία. Στην πώληση ναρκωτικών έχουν το πάνω χέρι ομάδες Μαροκινών και Τυνήσιων, στο παρεμπόριο Σύριοι και στη διακίνηση προσφύγων και μεταναστών Αφγανοί και Πακιστανοί. Στο «χάρτη» της εγκληματικότητας μπήκε το τελευταίο διάστημα η πορνεία με «πρωταγωνιστές» Μαροκινούς και Ιρακινούς, οι οποίοι εκμεταλλεύονται ανυπεράσπιστες πρόσφυγες και μετανάστριες που ζουν μόνες τους στην Ειδομένη. Αξιόπιστες πηγές αναφέρουν ότι πρόκειται για γυναίκες που ξέμειναν στον καταυλισμό και είτε έχουν χάσει το σύζυγό τους, είτε ο άντρας τους έμεινε πίσω στην πατρίδα τους είτε ο σύζυγος πρόλαβε να περάσει στην Ευρώπη πριν σφραγιστούν τα σύνορα.

Το κύκλωμα έχει μετατρέψει, σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες, δύο χώρους στην Ειδομένη σε αυτοσχέδιους οίκους ανοχής. Συγκεκριμένα οι χώροι που χρησιμοποιούνται είναι ένα εγκαταλελειμμένο βαγόνι τρένου και ένα δωμάτιο κτιρίου που τελεί υπό κατάληψη. Τα μέλη του κυκλώματος δίνουν λίγα λεφτά σε εξαθλιωμένες γυναίκες που δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα γιατί εξάντλησαν τις οικονομίες τους με αντάλλαγμα την εκπόρνευσή τους. Τα χρήματα που παίρνουν οι δράστες από τον κάθε «πελάτη» ανέρχονται σε 5-10 ευρώ.

Για την προστασία των γυναικών προσφύγων από περιστατικά βιασμών, σεξουαλικής παρενόχλησης και κάθε μορφής βίας το αρχηγείο της ΕΛ.ΑΣ. είχε εκδώσει στις 22 Μαρτίου 2016 διαταγή –όπως είχε αποκαλύψει ο «ΕΤ»- που έθετε το προσωπικό του Σώματος σε ετοιμότητα για την αντιμετώπισή τέτοιων φαινομένων.

Για τη σημερινή κατάσταση στην Ειδομένη οι αστυνομικές Αρχές φέρονται να έχουν πληροφόρηση αλλά δεν έχουν εντολή να επέμβουν, στο πλαίσιο μίας ιδιότυπης τακτικής, σύμφωνα με την οποία δεν πρέπει να γίνονται αστυνομικές επιχειρήσεις που μπορεί να πυροδοτήσουν επεισόδια. Ενδεικτικό της στάσης αυτής είναι και ότι η σιδηροδρομική γραμμή παραμένει κλειστή επί δύο μήνες. Στην περιοχή βρίσκονται περίπου 25 αστυνομικοί και τρεις διμοιρίες, οι οποίοι κρατούν διακριτική στάση. Το τελευταίο διάστημα γίνεται προσπάθεια από τους αστυνομικούς μέσω της λήψης έκτακτων μέτρων να αποτραπεί η φυγή μεταναστών και προσφύγων προς τα Σκόπια.

«Η κατάσταση στην Ειδομένη όχι μόνο δεν βελτιώνεται αλλά χειροτερεύει, καθώς εξακολουθεί να φτάνει εδώ κόσμος. Υπολογίζω ότι μετανάστες και πρόσφυγες είναι σήμερα περίπου 12.000. Ίσως σε αυτό συμβάλλει η πληροφορία ότι υπάρχουν τρύπες στον φράκτη μέσω του οποίου περνάνε ακόμα άτομα στα Σκόπια», λέει στον «ΕΤ» η κοινοτάρχης της περιοχής κ. Ξανθίππη Σουπλή.

Σε μηνυτήρια αναφορά τοπικών παραγόντων κατά του υπουργού Προστασίας του Πολίτη κ. Νίκου Τόσκα αναφέρεται: «Καταστρατηγείται συνεχώς η δημόσια τάξη από συνεχείς παράνομες πράξεις πλήθους ατόμων, συχνά υποκινούμενες από άτομα που δρουν ανεξέλεγκτα στον καταυλισμό (…) Οι πρόσφυγες είναι αβοήθητοι, έρμαια σε ορισμένες περιπτώσεις αμφιβόλου προελεύσεως οργανώσεων που κατ’ ουσίαν δεν προάγουν τα συμφέροντα των προσφύγων αλλά ίδια οικονομικά συμφέροντα».

Ως άθλιες περιγράφονται οι υγειονομικές συνθήκες στην ίδια αναφορά: «Πρόσφυγας περιφερόταν στον καταυλισμό με το αριστερό του μάτι μέσα σε ένα μπουκαλάκι με ορό, διότι του βγήκε ξαφνικά -όπως μας είπαν οι συγκάτοικοί του- από μία σπάνια ασθένεια και έψαχνε να βρει χρήματα να πάει σε ιδιωτικό θεραπευτήριο να του το βάλλουν γιατί το νοσοκομείο δεν είχε γιατρό με αυτή την ειδικότητα».

Οι τοπικοί παράγοντες κάνουν λόγο για απουσία του κράτους: «Στον πρόχειρο καταυλισμό τελούνται κατ’ εξακολούθηση ποινικώς κολαζόμενα αδικήματα που οφείλονται στην έλλειψη ουσιαστικής παρουσίας κρατικής αρχής και ενεργοποίησή της προκειμένου να αντιμετωπιστεί η δυσμενής κατάσταση που έχει δημιουργηθεί». Από την πλευρά τους τα αρμόδια υπουργεία Προστασίας του Πολίτη και Μεταναστευτικής Πολιτικής έχουν επισημάνει ότι «καθημερινά μεταφέρεται με λεωφορεία κόσμος από το πρόχειρο καταυλισμό προς οργανωμένους χώρους φιλοξενίας και πως είναι θέμα χρόνου να αποσυμφορηθεί ο καταυλισμός, μέσα στον οποίο είναι αδύνατον να υπάρξουν ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης».