Ο Ιταλός συγγραφέας Danilo Calabrese δημιούργησε το πιο όμορφο και... ανθρώπινο βίντεο για τον κορωνοϊό.

Ο Covid-19 ήρθε στην καθημερινότητά μας κι έχει καταφέρει να προσβάλλει χιλιάδες ανθρώπους στον κόσμο. Άλλους επέλεξε να τους πάρει μακριά, ενώ άλλους τους έχει φοβίσει κι έχει ρίξει την ψυχολογία τους.

Ο συγγραφέας Danilo Calabrese προσπάθησε να δώσει μια άλλη οπτική στο επίκαιρο θέμα και να κάνει τον κόσμο να το «αγκαλιάσει» κάπως.

Έτσι, λοιπόν, σκέφτηκε «τί θα έλεγε ο κορονοϊός, αν είχε φωνή;» κι έγραψε ένα πολύ συγκινητικό γράμμα, που δίνει τροφή για σκέψη.

Την μετάφραση έκανε ο Κωνσταντίνος Σταματόπουλος, που έγραψε στην ανάρτησή του «Μού το προώθησαν φίλοι Ιταλοί και θεώρησα τιμή μου να φτιάξω τους υπότιτλους. Θετική πλευρά στον θάνατο δεν υπάρχει προφανώς. Ας θυμηθούμε - μετά από όλο αυτό - ωστόσο ξανά τι σημαίνει ζωή». Το βίντεο «ντύθηκε» μουσικά από το «Now we are free», του Γερμανού συνθέτη Hans zimmer.

«Σκέφτηκα πολύ αυτές τις μέρες, προσπαθώντας να βρω ένα νόημα. Γιατί ένα νόημα θα πρέπει να υπάρχει για όλη αυτή την τρελή κατάσταση, στην οποία είμαστε υποχρεωμένοι να ζήσουμε. Φαντάστηκα το ενδεχόμενο να μπορούσε να μιλήσει ο ιός.

Και σκέφτηκα τι θα μας έλεγε σε ένα γράμμα, εάν μπορούσε να το κάνει. Αυτές είναι οι λέξεις που έβαλα σε μια κόλλα χαρτί», ανέφερε στην εισαγωγή κι έδωσε το... λόγο στον κορονοϊό:

«Γεια. Είμαι ο Covid-19. Πολλοί από εσάς με γνωρίζουν πιο απλά σαν κορονοϊό. Ναι, λοιπόν, εγώ είμαι. Συγχωρήστε με που δεν σας ενημέρωσα εγκαίρως, αλλά γνωρίζω πότε θα φτάσω, με ποια μορφή και σε ποια ισχύ θα καταλήξω σε εσάς.

Γιατί είμαι εδώ;

Ας πούμε ότι είμαι εδώ, γιατί κουράστηκα να σας βλέπω να πηγαίνετε προς τα πίσω, αντί να εξελίσσεστε. Κουράστηκα να σας βλέπω συνέχεια να καταστρέφετε με τα ίδια σας τα χέρια. Κουράστηκα με τον τρόπο που μεταχειρίζεστε τον πλανήτη μας. Κουράστηκα με τον τρόπο που μεταχειρίζεστε ο ένας τον άλλον. Κουράστηκα με τις καταχρήσεις σας, με τη βία που ασκείτε, με τους πολέμους, με τις διαπροσωπικές συγκρούσεις, αλλά και με τις δεισιδαιμονίες σας. Κουράστηκα με τη ζήλια για κοινωνικό φαίνεσθαι, με τις δεξιότητες σας, με την υποκρισία σας και με τον εγωισμό σας.

Κουράστηκα. Με τον ελάχιστο χρόνο που αφιερώνετε σε εσάς και στις οικογένειές σας. Κουράστηκα με το πόσο ρηχοί είστε. Κουράστηκα με τη σημασία που συχνά δίνετε σε επιφανειακά πράγματα εις βάρος των άκρως απαραίτητων. Κουράστηκα με την παθολογική σας και ακατάπαυστη αναζήτηση του καλύτερου φορέματος, του τελευταίου μοντέλου smartphone και του πιο ωραίου αυτοκινήτου, μόνο και μόνο για να αισθανθείτε ολοκληρωμένοι. Κουράστηκα από τις εξαπατήσεις σας. Από την έλλειψη ενημέρωσής σας. Από τον ελάχιστο χρόνο που αφιερώνετε στη μεταξύ σας επικοινωνία. Κουράστηκα πολύ από τα συνεχή σας παράπονα, όταν δεν κάνετε απολύτως τίποτα για να βελτιώσετε τις ζωές σας. Κουράστηκα να σας βλέπω σε διαφωνίες και τσακωμούς για ασήμαντες αφορμές. Για τις συνεχείς αψιμαχίες ανάμεσα σε αυτούς που σας κυβερνούν και για τις λάθος επιλογές που συχνά κάνουν αυτοί που σας αντιπροσωπεύουν. Κουράστηκα να βλέπω ανθρώπους να αλληλοπροσβάλλονται και να σκοτώνονται για έναν αγώνα ποδοσφαίρου.

Το γνωρίζω… Θα είμαι σκληρός μαζί σας. Ίσως κάτι παραπάνω από σκληρός, αλλά δεν ξεχωρίζω κανέναν.

Είμαι ιός.

Η δράση μου θα σας στοιχίσει ζωές. Αλλά θέλω να καταλάβετε μια και καλή ότι πρέπει να αλλάξετε πλευρό. Για το καλό σας. Το μήνυμα που έχω να σας δώσω είναι απλό. Θέλησα να τονίσω όλα τα όρια της κοινωνίας στην οποία ζείτε, ώστε να μπορέσετε να τα εξαλείψετε. Θέλησα να προκαλέσω παύση των πάντων, ώστε να κατανοήσετε ότι το μοναδικό σημαντικό πράγμα στο οποίο πρέπει να ταχθείτε με όλη σας την ψυχή από εδώ και στο εξής είναι το εξής απλό:

Η ζωή.

Η δική σας και των παιδιών σας.

Και σε αυτό που είναι πραγματικά απαραίτητο για να την προστατέψετε, να την αγκαλιάσετε και να την μοιραστείτε. Σας ήθελα όσο το δυνατόν περισσότερο κλεισμένους και απομονωμένους στα σπίτια σας, μακριά από γονείς, παππούδες γιαγιάδες, παιδιά και εγγόνια. Για να μπορέσετε να καταλάβετε πόσο σημαντική είναι μια αγκαλιά, η ανθρώπινη επαφή, ο διάλογος, μια χειραψία, μια βραδιά με φίλους, μια βόλτα στο κέντρο, ένα δείπνο σε κάποιο μαγαζί, ένα τρέξιμο στο πάρκο σε ανοιχτό χώρο. Από αυτές τις εικόνες πρέπει να ξεκινήσουν εκ νέου τα πάντα.

Είστε όλοι ίδιοι. Μην κάνετε διακρίσεις μεταξύ σας. Σας απέδειξα ότι δεν υφίστανται αποστάσεις. Ταξίδεψα χιλιόμετρα μέσα σε ελάχιστο χρόνο, χωρίς να το καταλάβετε. Εγώ είμαι περαστικός, αλλά τα συναισθήματα εγγύτητας και συνεργασίας που δημιούργησα σε εσάς σε ελάχιστο χρονικό διάστημα θα πρέπει να διαρκέσουν στο διηνεκές. Ζήστε τη ζωή σας με τον πιο απλό τρόπο. Περπατήστε. Αναπνεύστε σε βάθος. Κάντε καλές πράξεις. Γιατί το καλό θα σας επιστρέψει πάντα με τόκο. Απολαύστε τη φύση. Κάντε ο,τι σας αρέσει και σας γεμίζει και δημιουργήστε τις συνθήκες που θα σας επιτρέψουν να μην εξαρτάστε από τίποτα. Όταν θα αρχίσετε τους εορτασμούς, εγώ θα έχω μόλις φύγει. Αλλά να θυμάστε… Να μην προσπαθείτε να είστε καλύτεροι άνθρωποι μόνο όσο διαρκεί η παρουσία μου.

Αντίο…».