Η εφημερίδα Guardian και η στήλη «My life in sεx» ζήτησε από τους αναγνώστες της να μοιραστούν προσωπικές τους ιστορίες. Στο τελευταίο φύλλο ήρθε ένα ανώνυμο γράμμα που έλεγε ''διαβάστε την ιστορία μου''. 

Στο γράμμα ένας άνδρας κοντά στα 40 εξιστορούσε την δική του διαδρομή, τον γάμο του, τις σαδομαζοχιστικές τάσεις που είχε από μικρός, τις προσπάθειες που έκανε για να τις κρύψει και την απόφασή του να τα αλλάξει όλα και να ακολουθήσει τον δικό του δρόμο.

Σε αυτή την διαδρομή κάτι έχασε, κάτι κέρδισε...

«Η πρώτη φορά που είχα σαδομαζοχιστικές φαντασιώσεις ήταν όταν ήμουν 7 ετών. Τα κορίτσια στην τάξη έπαιζαν ένα παιχνίδι και “φυλάκιζαν” τα αγόρια. Πάντα τις άφηνα να με πιάσουν. Άρχισα να επισκέπτομαι dominatrιxes όταν ήμουν 24 ετών, κρυφά από τη φίλη μου. Το ανακάλυψε αφού παντρευτήκαμε και έκανε ό,τι μπορούσε για να ικανοποιήσει τις φαντασιώσεις μου, αλλά δεν το έκανε με την καρδιά της. Δεν άντεχε να βλέπει τον ισχυρό, επιτυχημένο σύζυγό της να κακοποιείται και να κυριαρχεί επί αυτού. Έτσι συνέχισα να βλέπω επαγγελματίες.

Το 2011, γνώρισα μια νέα dominatrix, με μαγευτικά πράσινα μάτια. Αμέσως την ερωτεύτηκα. Για χρόνια, πήγαινα για ύπνο κάθε βράδυ και φαντασιωνόμουν εκείνη. Το 2013, περάσαμε μια εβδομάδα στη Σουηδία και αποφασίσαμε ότι θέλουμε να είμαστε μαζί. Ήμασταν παντρεμένοι και οι δύο και με δύο παιδιά. Το 2014, εγκαταλείψαμε τις οικογένειές μας και μετακομίσαμε μαζί σε ένα σπίτι. Ήταν τρομακτικό και εξαιρετικά δαπανηρό. Η πρώην σύζυγός μου είπε σε όλους τους φίλους και την οικογένειά μου τι είχε συμβεί. Έχασα τη δουλειά μου και είμαι αποξενωμένος από την οικογένειά μου και τους περισσότερους φίλους μου.

Μου αρέσει να συμμετέχω σε σενάρια με τους πελάτες της φίλης μου. Μου έδειξε τη μαγεία του να ντύνεται κανείς αντίθετα από το φύλο του και να περνά μήνες απέχοντας από το σeξ. Έχω υπομείνει αδιανόητο πόνο και βίωσα απολαύσεις που δεν τολμούσα καν να ελπίζω ότι θα τις γευτώ. Είμαστε σεβάσμια μέλη της τοπικής κοινότητας BDSM. Δεν είναι απλά ένα lifestyle, όπως δεν είναι και το να είναι κάποιος γκέι. Είτε γεννιέσαι έτσι, είτε όχι. Ελπίζω να μπορέσουμε να αποδεχθούμε αυτό το γεγονός ώστε οι άνθρωποι να μην κάνουν το ίδιο λάθος που έκανα εγώ: να παντρευτώ κάποια που δεν θα σεβόταν -και δεν θα μπορούσε να σεβαστεί- τις ανάγκες μου».