Η κλιματική αλλαγή είναι εδώ. Πολλοί ισχυρίζονται πως έχουμε χάσει το τρένο της αναστροφής της κατάστασης, ενώ κάποιοι πιο αισιόδοξοι πιέζουν με κάθε τρόπο να λάβουμε δραστικά μέτρα τώρα.

Ένα δείγμα του τι θα συμβεί στο μέλλον είναι η κατάσταση που βιώνει αυτή τη στιγμή το Ιράκ.

Με τη θερμοκρασία να έχει φτάσει τους 50 βαθμούς Κελσίου, και με τους κατοίκους να μην έχουν κανένα μέσο να ανακουφιστούν, από την υπερβολική ζέστη.

Το δίκτυο παροχής ρεύματος έχει προβλήματα, με τις διακοπές ρεύματος να είναι συνεχόμενες και μεγάλες σε διάρκεια.

Ενώ και στις περιοχές που έχουν ρεύμα, η τιμή του ρεύματος είναι τόσο υψηλή που οικογένειες δεν μπορούν να πληρώσουν τους λογαριασμούς.

Για πρώτη φορά το μέσο κόστος ρεύματος έχει φτάσει τα 100 δολάρια μηνιαίως, για μια τετραμελή οικογένεια, ποσό απλησίαστο για τον μέσο Ιρακινό.

Το Ιράκ είναι αντιμέτωπο με το φαινόμενο της ερημοποίησης, ενώ επικίνδυνες αμμοθύελλες δημιουργούν προβλήματα στην υγεία των Ιρακινών.

«Καθώς οι καύσωνες και οι αμμοθύελλες αναμένεται να αυξηθούν, εκτιμάμε ότι θα έχουμε περισσότερους ασθενείς με προβλήματα υγείας που συνδέονται με το κλίμα», δήλωσε ο Σέιφ αλ Μπαντρ εκπρόσωπος του ιρακινού υπουργείου Υγείας.

40% της επαρχίας είναι αντιμέτωπο ήδη με το φαινόμενο της ξηρασίας, ενώ τα αποθέματα νερού έχουν μειωθεί κατά 20%.

Οι ειδικοί προειδοποιούν πως το 2050 το νερό θα είναι είδος πολυτελείας στη χώρα, με τις κυβερνήσεις να μην έχουν καν στην ατζέντα τους το πρόβλημα.

Οι μαρτυρίες των Ιρακινών για το τι βιώνουν είναι συγκλονιστικές.

Στη Βαγδάτη ο 20χρονος Άμπας Νάσερ κάνει μεροκάματα σε οικοδομές. Σήμερα κουβαλά καρότσια με άμμο.

«Η ζέστη μας σκοτώνει», δηλώνει. Εργάζεται 11 ώρες την ημέρες για περίπου 20 ευρώ. Είναι πολύ λίγα, «αλλά αυτός που δεν κάνει τίποτα πεθαίνει από την πείνα».

Ο Αμπάς ζητεί καμία φορά από το αφεντικό του να κάνει ένα διάλειμμα, αλλά «αυτός δεν δέχεται. Λέει ότι πρέπει να δουλεύω».

Ενώ σε οικογένειες που έχουν ηλικιωμένους σε σπίτια μετρούν ήδη απώλειες αφού σε τέτοιες θερμοκρασίες και χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα είναι αδύνατο να επιζήσουν, μιας και τα περισσότερα σπίτια είναι χτισμένα με λαμαρίνες δημιουργώντας θερμοκρασίες εντός της οικίας πάνω από τους 60 βαθμούς Κελσίου.