Τον Άύγουστο του 1954, εκτελείται ο περιβόητος ¨Δράκος της Βουλιαγμένης", κατά κόσμον, Μιχάλης Στεφανόπουλος. 

Τη δεκαετία του 1950 η Βουλιαγμένη ήταν ο τόπος όπου συναντιόνταν τα παράνομα ζευγαράκια της εποχής. Ένα βράδυ ακούγονται πυροβολισμοί, ο άντρας του ζευγαριού πέφτει αιμόφυρτος και η γυναίκα τρέχει και ζητάει βοήθεια από έναν περαστικό.

Για κακή της τύχη ήταν αυτός που πάτησε τη σκανδάλη. Αφού τη χτύπησε μέχρι λιποθυμίας, την λήστεψε και εξαφανίστηκε.

Το συμβάν γίνεται πρώτο θέμα στις εφημερίδες, και η κοινωνία αναστατώνεται καθώς η αστυνομία κάνει λόγο για έναν πολύ επικίνδυνο κακοποιό.

Με περιπολίες και ανακρίσεις στον υπόκοσμο η αστυνομία προσπαθεί να βρει τον ένοχο, αλλά όλες οι προσπάθειες πέφτουν στο κενό.

Τη λύση δίνει ένα μέντιουμ της εποχής, που είχε την ικανότητα της διαίσθησης όπως η ίδια έλεγε. Η περίφημη και ξακουστή Ελένη Κικίδου. Αφού την καλούν στα κεντρικά της αστυνομίας, η ίδια δίνει λεπτομερή περιγραφή του δράστη.

Πρόκειται για άνδρα, με ουλή χαλασμένα δόντια και έχει σχέση με τον στρατό, χωρίς να είναι στρατιωτικός ή φαντάρος. Το όνομα του ξεκινάει από Σ. Με αυτά τα στοιχεία οι αστυνόμοι στρέφονται προς όλους οι οποίοι εργάζονται για τον στρατό, το πολιτικό προσωπικό ή αυτούς που εκδιώχθηκαν.

Πράγματι ο Μιχάλης Στεφανόπουλος ταιριάζει με την περιγραφή, έχει χαλασμένα δόντια εξαιτίας μια παιδικής ασθένειας, είχε ουλή στο μάγουλο και είχε απολυθεί από τον Στρατό δύο μήνες πριν, αλλά συνέχιζε να εργάζεται ως προσωπικό τροφοδοσίας.

Ενώ στην αρχή αρνείται οποιαδήποτε εμπλοκή, τελικά καταρρέει και ομολογεί τα πάντα. Μάλιστα δεν ήταν τα πρώτα του θύματα, αφού λίγους μήνες πριν είχε επιτεθεί και σε άλλο ζευγάρι.

Καταδικάζεται και εκτελείται ενώ ο κόσμος στρέφει το ενδιαφέρον της στη διαισθητικό Ελένη Κικίδου. Η ίδια συνέχισε να εξασκεί το επάγγελμά της αλλά αρνήθηκε να συνεργαστεί με την αστυνομία σε άλλες υποθέσεις, αφού δεν μπορούσε να σηκώσει το βάρος των εκτελέσεων των δραστών.