Κάνει τα πάντα μέσα στο παρκέ. Σκοράρει, πασάρει, οργανώνει. Έχει πέσει στα βαθιά πριν ακόμα ενηλικιωθεί και ξέρει πως να διαχειριστεί την πίεση, ξέρει πως το μπάσκετ είναι πάνω απ’ όλα ένα παιχνίδι, που για να είσαι καλός, πρέπει πάνω απ’ όλα να το ευχαριστιέσαι. Και αυτός είναι συνεχώς με ένα χαμόγελο στα χείλη. Γιατί μόνο και μόνο που είναι στο παρκέ, του φτάνει. Ξέρει ότι γι’ αυτό ακριβώς έχει έρθει σε αυτή τη ζωή...

Ο Luka Doncic γεννήθηκε στην Λιουμπλιάνα στις 28 Φεβρουαρίου του 1999. Από τα 16 του κιόλας, είχε μετακομίσει στην Ισπανία για να αγωνιστεί την Ρεάλ Μαδρίτης. Από τον επόμενο χρόνο έγινε βασικό στέλεχος της Εθνικής Σλοβενίας. Στα 18 του, κέρδισε το χρυσό στο Ευρωμπάσκετ της Τουρκίας. Ένα χρόνο αργότερα, στέφθηκε πρωταθλητής Ευρώπης και με την Ρεάλ Μαδρίτης. Τα πήρε όλα λοιπόν. Και φυσικά, έφυγε. Για να βρει μια καινούργια πρόκληση στην καριέρα του.

Εκτός από το κύπελλο, με την Ρεάλ κέρδισε και τον τίτλο του MVP της Euroleague. Λίγους μήνες μετά την συμπλήρωση του 19ου έτους του. Το ότι στο draft του NBA επιλέχθηκε στο No3, ίσως και να τον αδίκησε. Γιατί τα πράγματα που κάνει από τότε που πέρασε τον Ατλαντικό, είναι αδιανόητα.

Οι Atlanta Hawks τον επέλεξαν λοιπόν στο No3, αλλά τον αντάλλαξαν με την επιλογή των Dallas Mavericks στο No5 (Trae Young). Έτσι ο Luka βρέθηκε στην ομάδα με την οποία μεγαλούργησε ένας άλλος Ευρωπαίος. Ο Dirk Nowitzki.

Aπό την πρώτη του κιόλας χρονιά, έσπασε αρκετά ρεκόρ και κέρδισε άνετα τον τίτλο του «Rookie of the Year». Την δεύτερη μπήκε κιόλας στην συζήτηση για τον MVP. Ο μέσος όρος πόντων του είναι σταθερά από πέρσι πάνω από τους 28. Είναι ήδη 18ος στην λίστα των παικτών με τα περισσότερα triple doubles στην ιστορία του NBA.

Το μόνο κακό είναι πως η ομάδα του, οι Dallas Mavericks δεν είναι ομάδα που πρωταγωνιστεί, έτσι μάλλον και φέτος θα είναι εκτός από τις βασικές υποψηφιότητες για MVP, αν και αξίζει να είναι.

Ο Doncic κλείνει σήμερα τα 22 του χρόνια. Και ήδη είναι superstar, ένας από τους κορυφαίους του κορυφαίου πρωταθλήματος στον κόσμο. Το παιδί – θαύμα του παγκόσμιου μπάσκετ, που θα μας απασχολεί για τουλάχιστον μια δεκαετία. Ας ελπίσουμε να είναι υγιής, για να τον απολαμβάνουμε όλο και περισσότερο...

Το τελευταίο buzzer beater του κόντρα στoυς Celtics