Πριν έρθει η τρόικα και τον βάλει στο στόχαστρο, ο 13ος μισθός ήταν ένα βοήθημα προς τους υπαλλήλους για να τονώσουν την αγορά και να περάσουν όσο τον δυνατόν καλύτερα τις ημέρες των εορτών.

Μέχρι και το 1944 δεν υπήρχε δώρο Χριστουγέννων. Τότε για πρώτη φορά η ελληνική κυβέρνηση νομοθετεί, την έκτακτη ενίσχυση τόσο τα Χριστούγεννα, όσο και το Πάσχα, κάτι που άρχισε να εφαρμόζεται και επίσημα από το 1946.

Μέχρι τότε οι εργοδότες συνήθιζαν να δίνουν δώρα, όχι χρήματα, στους εργαζομένους τους, όπως τρόφιμα ή παιχνίδια για όσους εργαζόμενους είχαν παιδιά.

Το αίτημα για χρηματική ενίσχυση διατυπώθηκε για πρώτη φορά από τους συνδικαλιστές από το 1926, αλλά οι προσπάθειες του έπεφταν στο κενό τόσο λόγω της πολιτκής αστάθειας της εποχής, όσο και των πολέμων που μάστιζαν την Ευρώπη.

Τα αιτήματα τους έγιναν δεκτά το 1944, με νόμο που πέρασε η κυβέρνηση, χωρίς να υπάρχει Βουλή εκείνη την περίοδο. Να σημειωθεί ότι μέχρι και το 1951 ότι ο νόμος προέβλεπε ενίσχυση των εργαζομένων είτε σε χρήμα είτε σε είδος, και πολλοί εργοδότες εκμεταλλευόταν τον νόμο και απέφευγαν να καταβάλλουν χρηματική ενίσχυση.