Στις 19 Σεπτεμβρίου του 1985, η Πόλη του Μεξικού χτυπήθηκε ανελέητα από τον εγκέλαδο. Ο πρώτος σεισμός έφτασε τα 8,1 Ρίχτερ και ακολουθήθηκε από έναν δεύτερο, που έφτασε τα 7,5 Ρίχτερ. Ο απολογισμός ήταν τραγικός για την τότε πολυπληθέστερη πόλη του δυτικού ημισφαιρίου (σήμερα είναι δεύτερη).

10 χιλιάδες άνθρωποι έχασαν την ζωή τους, οι τραυματίες ήταν τουλάχιστον τριπλάσιοι, ενώ πάνω από 100 χιλιάδες άνθρωποι έμειναν χωρίς σπίτια. Ο σεισμός των 8,1 Ρίχτερ έγινε στις 7:17 τα ξημερώματα. Τα νοσοκομεία Juarez και General, τα μεγαλύτερα μαιευτήρια που εξυπηρετήσαν την εργατική τάξη της πόλης, δέχθηκαν τεράστιο χτύπημα, αφού κατέρρευσαν μαζί με ακόμα 400 κτίρια.

Εκατοντάδες άνθρωποι έχασαν την ζωή τους. Γιατροί, νοσοκόμοι, ασθενείς, μητέρες και βρέφη. Στο σημείο έφτασαν οι ομάδες διάσωσης και από άλλες χώρες, όπως αυτές των ΗΠΑ και της Γαλλίας, μαζί με εκατοντάδες εθελοντές κατοίκους της Πόλης του Μεξικού, οι οποίοι έσκαβαν για πολλές ημέρες ώστε να βρουν επιζώντες. Συγγενείς, κάτοικοι και σωστικά συνεργεία ήλπιζαν σε ένα θαύμα.

@wikipedia.org

Και το θαύμα αυτό έγινε. Οι μέρες περνούσαν και για αρκετές από αυτές δεν είχε βρεθεί κανένας επιζών. Την έκτη ημέρα όμως κάποιος άκουσε ένα μωρό να κλαίει. Το βρήκαν και το έβγαλαν στην επιφάνεια. Το μωρό είχε επιβιώσει χωρίς γάλα και χωρίς φως κάτω από τα συντρίμμια. Πέρασε λίγη ώρα και οι διασώστες έβγαλαν στην επιφάνεια ακόμα ένα μωρό. 10 ημέρες μετά τον σεισμό βγήκε και το τελευταίο που επέζησε.

Συνολικά 25 βρέφη βγήκαν ζωντανά από τα συντρίμμια ύστερα από ημέρες. Σχεδόν όλα ωστόσο είχαν χάσει τις μητέρες τους. Ένα από αυτά πέθανε λίγο αργότερα από τραύματα που του προκάλεσε η κατάρρευση του κτιρίου, ενώ ακόμα ένα πέθανε για λόγους που δεν είχαν σχέσεις με το συμβάν.

Όλοι πίστεψαν πως έγινε θαύμα, με τους επιστήμονες στο Μεξικό και σε άλλες χώρες να ψάχνουν μια εξήγηση. Η εξήγηση τους ήταν πως τα νεογέννητα μωρά έχουν πολλά σωματικά υγρά και είναι μεταβολικά προετοιμασμένα για αγχωτικά συμβάντα, όπως αυτό της γέννησης. Επιπλέον, επειδή βρίσκονταν κάτω από τα συντρίμμια μάλλον αυτό ήταν κάτι παρόμοιο με το να βρίσκονται στην μήτρα, με τους γιατρούς να υποθέτουν πως έζησαν λιγότερο τρόμο και σοκ απ’ ότι θα ζούσε ένας ενήλικας, τα οποία από μόνα τους θα μπορούσαν να του είχαν στερήσει την ζωή. Βέβαια υπήρξε μεγάλη διαφωνία για την πιθανή εξήγηση.

Ωστόσο, όπως και να έχει, η Πόλη του Μεξικού, είχε ένα «θαύμα» μπροστά της που της έδωσε δύναμη και κουράγιο να συνεχίσει ύστερα από το καταστροφικό συμβάν. Τα βρέφη που επιβίωσαν κάτω από τα συντρίμμια έδωσαν την αισιοδοξία που χρειάζονταν όλοι οι κάτοικοι της πόλης για να ξεπεράσουν την τραγωδία που στοίχισε χιλιάδες ζωές. Τα βρέφη που σώθηκαν έμειναν στην ιστορία ως «miracle babies».