Σε όλα τα πληκτρολόγια. Αν ρίξετε μια ματιά προς το κέντρο τους θα δείτε ότι τα πλήκτρα F και J, ή στα ελληνικά Φ και Ξ, έχουν μια διαφορά από τα υπόλοιπα. Στο κάτω μέρος τους έχουν μια μικρή προεξοχή που τα διαφοροποιεί από τα υπόλοιπα. Μόνο αυτά τα δυο πλήκτρα, μια μικρή κάθετη γραμμή που προεξέχει.

Για να υπάρχουν θα έχουν μια χρησιμότητα, έτσι; Ο χρήστης δια της αφής μπορεί να εντοπίσει χωρίς να κοιτάζει, που ακριβώς βρίσκονται τα δάχτυλά του ή που περίπου βρίσκονται ώστε να κάνουν την πληκτρολόγηση πιο άνετη και πιο γρήγορη.

Αυτοί που γνωρίζουν το τυφλό σύστημα, ξέρουν πως οι δείκτες των χεριών τους τοποθετούνται σε αυτά τα δυο πλήκτρα, ενώ τα υπόλοιπα δάκτυλα τοποθετούνται διαδοχικά. Τα δάκτυλα του αριστερού χεριού τοποθετούνται στα πλήκτρα F (Φ), D (Δ), S (Σ) και Α, ενώ του δεξιού χεριού στα πλήκτρα J (Ξ), Κ, L (Λ) και το πλήκτρο του του τονισμού. Οι αντίχειρες την ίδια στιγμή βρίσκονται στο space bar. Έτσι, από αυτές τις θέσεις εκκίνησης τα δάκτυλα κινούνται εκεί που επιθυμείς προς τα πάνω, προς τα κάτω και δίπλα από αυτά τα εννέα πλήκτρα, με την κίνηση να γίνεται αρκετά πιο εύκολη.

Η ιδέα για τις μικρές προεξοχές ανήκει στην June E.Botich, η οποία με αυτόν τον τρόπο ήθελε να κάνει την πληκτρολόγηση πιο γρήγορη και πιο ακριβή.