Αποτελούσε για πολλά χρόνια τον φόβο και τον τρόμο της Αθηναϊκής νύχτας και όχι μόνο αφού ήταν ένας από τους πιο στυγνούς πληρωμένους δολοφόνους και αρχηγός του "συνδικάτου του εγκλήματος".

Ο λόγος για τον Βασίλη Σούφλα που εκτελούσε δεκάδες συμβόλαια θανάτου την δεκαετία του 90 χωρίς δεύτερη σκέψη και τύψεις.

Όλα ξεκίνησαν όταν έγινε μέλος της συμμορίας του Αντώνη Δίπλα στις αρχές της δεκαετίας του ’90, μια συμμορία που ξεκίνησε με κλοπές και ληστείες αλλά σύντομα άρχισε να αναλαμβάνει συμβόλαια θανάτου. Ο Σούφλας αναδεικνύεται στον τέλειο εκτελεστή αφού δεν διατάζει να πυροβολήσει οποιοδήποτε αρκεί να πληρωθεί και να πάρει την εντολή.

Αυτή του η "δυνατότητα" τον κάνει σύντομα ένα από τα σημαντικότερα μέλη της συμμορία, δεξί χέρι και βασικό συνεργάτη των πιο επικίνδυνων ανθρώπων της νύχτας. Μάλιστα οι φήμες της εποχής λέγανε ότι αν δεν ήταν σίγουρος για τον στόχο του, τον πλησίαζε, ρωτούσε το όνομα του και μετά τον πυροβολούσε εν ψυχρό.

Η σύλληψη του αρχηγού Αντώνη Δίπλα και η καταδίκη του δίνει την δυνατότητα στον Σούφλα να ηγηθεί της εγκληματικής συμμορίας και να γίνει ο ίδιος πλέον νονός της νύχτας. Τα αμέσως επόμενα χρόνια δημιουργεί μια ομάδα από επαγγελματίες δολοφόνους και αρχίζει να εκτελεί τα περισσότερα συμβόλαια θανάτου. Παράλληλα η συμμορία προχωρά σε ένοπλες ληστείες (που συχνά είχαν θύματα) και βελτιώνει ακόμα περισσότερο την σχέση της με τα κυκλώματα προστασίας της αθηναϊκής νύχτας.

Η αστυνομία πιέζει για να βρει στοιχεία να τον σταματήσει αλλά κανείς δεν μιλάει αφού ο φόβος για αντίποινα από τον Σούφλα είναι μεγάλος. Όμως η φήμη του ότι πυροβολεί ακόμα και για τον ποιο ασήμαντο λόγο αρχίζει να γίνεται πρόβλημα για την συμμορία και τους συνεργάτες της. Όσο τα χρόνια περνάνε το πρόβλημα μεγαλώνει με τον Σούφλα έτοιμο να σκοτώσει ακόμα και ταξιτζήδες και να τους κάψει το αμάξι ή οδηγούς που απλά του κορνάρανε. Γίνεται όλο πιο ασταθής και επικίνδυνος και αυτό πλέον προκαλεί πρόβλημα στην "δουλειά" του "συνδικάτου του εγκλήματος".

Ως αποτέλεσμα γίνεται ο ίδιος στόχος, εκτελείται και θάβεται στο Δήλεσι και ο τάφος του σκεπάζεται με τσιμέντο. Το πτώμα του θα ανακαλυφθεί περίπου δύο χρόνια μετά τον θάνατό του, τον Απρίλιο του 1996.