Ήταν το 1998 όταν ο Μιχάλης Χατζηγιάννης ήρθε από την Κύπρο και έκανε αμέσως επιτυχία τραγουδώντας το Άγγιγμα Ζωής του Γιώργου Χατζηνάσιου, το οποίο ήταν το soundtrack της ομώνυμης επιτυχημένης σειράς. Ήταν 20 ετών και μέσα σε χρόνο ρεκόρ ήρθε η αναγνωρισιμότητα, η επιτυχία. 19 χρόνια μετά, κλείνοντας τα 39, ο δημιουργός και ερμηνευτής κάνει το δικό του απολογισμό.

Έκανες επιτυχία πολύ γρήγορα. Κοιτάζοντας πίσω και κάνοντας την αυτοκριτική σου, υπήρξαν στιγμές που αυτό σου δημιούργησε ίσως έπαρση, την «ψώνισες»;

Εγώ δεν το ένιωσα ποτέ, αλλά το τι λέμε εμείς δεν έχει σημασία. Θεωρώ αξιολογώντας το εκ των υστέρων ότι για τα δεδομένα της κατάστασης ήμουν αρκετά συγκρατημένος. Επειδή εκτόνωνα όλη μου την ενέργεια στη δουλειά, ίσως δεν με ενδιέφεραν τα άλλα. Δεν ξεκίνησα το τραγούδι για τη δημοτικότητα και τη φήμη, αυτά είναι συνεπακόλουθα, το έκανα γιατί μου άρεσε πολύ η μουσική.

Ένιωσες ποτέ ότι η μεγάλη επιτυχία σε τόσο μικρή ηλικία έφερε και εχθρούς;

Νομίζω πως αυτά ανήκουν στους κύριους κανόνες της ζωής. Όπως δημιουργούνται τα κοντινά σου περιβάλλοντα, οι σύμμαχοι και οι φίλοι, έτσι δημιουργούνται και τα αντίθετα. Τότε, για να είμαι ειλικρινής, δεν το καταλάβαινα, αλλά μεγαλώνοντας γίνεσαι πιο επιφυλακτικός και καχύποπτος κι αντιλαμβάνεσαι ότι υπάρχουν πολλοί που σε περιμένουν στη γωνία. Είναι ένα παιχνίδι που πρέπει να το κερδίσεις όσο μπορείς και να είσαι συγκρατημένος. Είναι μια δύσκολη ισορροπία αλλά εκεί φαίνεται και η δύναμή σου, αν την έχεις. Να μπορείς να αντιμετωπίσεις και αυτούς που δεν σε θέλουν και πολύ. Νομίζω πως αν δεν είσαι εριστικός κατευνάζονται τα πνεύματα.

Έχεις απογοητευτεί από ανθρώπους που αλλιώς τους περίμενες και αλλιώς σου βγήκαν;

Όλοι έχουμε ζήσει απογοητεύσεις από ανθρώπους που θεωρούσαμε κοντά μας, αλλά δεν ήταν τελικά καθόλου κοντά. Αλλά στις απογοητεύσεις, όπως και στις κριτικές, έχω μάθει να είμαι ψύχραιμος.

Σε κατηγόρησαν ότι έκανες τραγούδια για διαφημιστικά σποτ και έγινες και ο ίδιος πρόσωπο διαφημίσεων. Εκ των υστέρων θεωρείς ότι ήταν κάτι που δεν έπρεπε να έχεις κάνει;

Με τίποτα δεν θα απαρνηθώ τις επιλογές μου. Εκείνη την εποχή αυτοί οι συνδυασμοί ήταν κάπως πρωτόγνωροι. Μετά έγινε τόσο σύνηθες να έχεις και τέτοιες συνεργασίες που αν δεν το έκανες, ήταν περίεργο. Όλα τα εδώδιμα προϊόντα έχουν διαφημιστεί από ανθρώπους της μουσικής, του θεάτρου, ακόμα και από Ολυμπιονίκες. Δεν θα το κρίνω, θα το αξιολογήσω σαν δεδομένο. Δηλαδή πόσο κακό μπορεί να ήταν; Βέβαια θεωρώ πως επειδή ήταν τα πρώτα στάδια που ξεκινούσε όλο αυτό, ήταν πιο έντονη η προδιάθεση να ορμήσουμε σε έναν άνθρωπο. Από ένα σημείο και μετά θα μπορούσα να το κάνω λιγότερο, αλλά όταν αρχίσεις, δεν τα πολυσκέφτεσαι όλα αυτά.