Στα Paradise Papers εμφανίζονται και πολύ μεγάλες γερμανικές εταιρείες, όπως είναι η Sixt, τα Γερμανικά Ταχυδρομεία (Deutsche Post), η αλυσίδα ξενοδοχείων Meininger, η Siemens, η ασφαλιστική εταιρεία Allianz, η φαρμακευτική εταιρεία Bayer και η Deutsche Bank.   

Ακόμη στα έγγραφα εμφανίζονται εκτός από τις εταιρείες και χίλια περίπου φυσικά πρόσωπα, ανάμεσα σε αυτούς Γερμανοί δισεκατομμυριούχοι, επιχειρηματίες αλλά και ο πρώην καγκελάριος Γκέρχαρντ Σρέντερ, ο οποίος κατείχε υψηλή θέση σε μια εταιρεία offshore. Διετέλεσε το 2009 «ανεξάρτητος σύμβουλος» της ρωσοβρετανικής εταιρείας ενέργειας ΤΝΚ-BP. Η σύμπραξη ανάμεσα στη βρετανική BP και τη ρωσική Alfa έχει την έδρα της, όπως πολλές εταιρείες πετρελαίου, στις Παρθένες Νήσους.

Στο πλαίσιο της δραστηριότητάς του, ο Γκέρχαρντ Σρέντερ αλλά και δυο άλλοι σύμβουλοι απευθύνθηκαν στο δικηγορικό γραφείο Appleby «για ορισμένα διαδικαστικά θέματα της εταιρείας σχετικά με το δίκαιο των Παρθένων Νήσων», αναφέρεται σε ένα email ενός Λονδρέζου δικηγόρου τον Οκτώβριο του 2011.

Εξαιτίας της διαμάχης με έναν άλλο πελάτη το δικηγορικό γραφείο Appleby δεν έδωσε τις συμβουλές. Λίγο αργότερα, το Δεκέμβριο του 2011, ο Γκέρχαρντ Σρέντερ -ο οποίος δεν θέλησε να τοποθετηθεί επί του θέματος- παραιτήθηκε. Το 2013 η σύμπραξη TNK-BP εξαγοράστηκε από τον ρωσικό πετρελαϊκό κολοσσό Rosneft, στον οποίο ο Γκέρχαρντ Σρέντερ ανέλαβε ως επικεφαλής του εποπτικού συμβουλίου.

Ακόμη από τα Paradise Papers προκύπτουν νέα στοιχεία σχετικά με τη μεγαλύτερη υπόθεση φοροδιαφυγής στην γερμανική ιστορία. Πρόκειται για την υπόθεση Κουρτ Ένγκελχορν, ο οποίος κέρδισε δισεκατομμύρια όταν πούλησε τη φαρμακευτική του εταιρεία.

Το 2013 οι αρχές ερεύνησαν την υπόθεση, αλλά ήταν τόσο περίπλοκη ώστε οι κληρονόμοι και οι βαυαρικές αρχές κατέληξαν τελικά σε συμβιβασμό. Οι κόρες του Ένγκελχορν πλήρωσαν 145 εκατομμύρια ευρώ. Νέα στοιχεία κάνουν λόγο για ακόμα μεγαλύτερη φοροδιαφυγή από όσο ήταν μέχρι σήμερα γνωστό.