Η Ελένη Ράντου μίλησε στο περιοδικό Down Town και στον Πάνο Ζόγκα για τη σχέση της με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου.

Με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, τον άντρα σου, πως τα πάτε;

Με τον Βασίλη είναι χρόνια αυτή η συμβίωση και η επικοινωνία. Είναι πια τριάντα χρόνια.

Συμβίωση είναι;

Συμπόρευση είναι. Είναι ζωή. Είναι και η αίσθηση πως ό,τι και να συμβεί δεν θα προδώσει ο ένας τον άλλον. Με ό,τι διαφωνία και αν υπάρχει, έχουμε μια βαθιά μυστική συνεννόηση, μια συμμαχία. Δεν στράφηκε ποτέ ο ένας εναντίον του άλλου, ακόμα και σε φάσεις αντιπαραθέσεων. Όχι με τον άλλον, αλλά με αυτό που κάνει ο άλλος.

Είσαι τυχερή.

Δεν είναι θέμα τύχης οι σχέσεις, είναι θέμα δουλειάς. Το κατακτάς. Είναι το θέμα τι αποφασίζεις να ζητήσεις από τον άλλον και φυσικά, το πιο σημαντικό, το πόσο θα σου σταθεί ο άλλος στα δύσκολα. Είναι πολλοί παράγοντες. Στη σούμα υπάρχει μια συμμαχία.

Και περνώντας τα χρόνια, φεύγεις και πιο δύσκολα από μια σχέση.

Νομίζω ότι πιθανόν και για τους δυο μας θα υπήρχαν κάπου εκεί έξω καλύτεροι σύντροφοι, αλλά για κάποιο λόγο υπάρχει μια βαθιά συνεννόηση, ακόμη και από απόσταση.

Ο Βασίλης έχει ασχολίες που δεν αρέσουν σε μένα και χαίρομαι όταν τις κάνει, ακόμη και αν εγώ δεν μπορώ να είμαι μέρος τους. Εμένα μου αρέσουν τα ταξίδια σε μακρινά μέρη, και επειδή ο Βασίλης έχει ταξιδέψει λόγω συναυλιών παντού, δεν θέλει να ξανακούσει για ταξίδι, αλλά χαίρεται όταν εγώ πάω. Χαίρεται με τη δική μου ευτυχία, έστω και αν αυτός δεν αποτελεί μέρος της.

Δεν θέλει ο ένας να είναι αναγκαστικά η αιτία της ευτυχίας του άλλου. Το «αν δεν το κάνεις μαζί μου, δεν μπορείς να περάσεις καλά» δεν υπάρχει στη σχέση μας. Πάρα πολύ καλά μπορεί να περάσει ο άλλος χωρίς εσένα, κι εσύ χωρίς τον άλλον. Ο εγωισμός δεν υπάρχει. Και ο εγωισμός σκοτώνει.

Και αν έβλεπες η ευτυχία του Βασίλη να είναι μια άλλη γυναίκα, πως θα το αντιμετώπιζες;

Νηφάλια, νομίζω. Ξέρεις κάτι, αν βλέπεις στα μάτια του άλλου ότι είσαι ακόμα σημαντικός για εκείνον, μπορείς να προσπεράσεις την απιστία. Αν έχεις πάψει και έχεις γίνει το τίποτα, εμπόδιο και ενόχληση εκεί δεν το ξεπερνάς. Εγώ δεν το είδα και δεν το είδε και ο Βασίλης στα μάτια μου.

Δεν υπάρχει το δεν θέλω να σε βλέπω. τα μάτια μιλάνε σε αυτά. Μπορεί να δεις το βλέμμα του άλλου ότι πρέπει να την κάνεις και ας μην υπάρχει γκόμενος ή γκόμενα – πόσω μάλλον, αν υπάρχει.

Εγώ αυτό βλέπω στα μάτια του Βασίλη, δεν είδα ποτέ το «go home». Και όταν στήνεις μια οικογένεια, πρέπει να βλέπεις και πίσω από τα γεγονότα. Πάντα είχα υπόψη μου ότι αν διαλυθεί η ισορροπία θα πληγωθεί η κόρη μου.